Bu yazı Azerice’den Türkçeye çevrilmiştir, kelime hataları veya anlam bozulmaları olabilir.

HOCALI SOYKIRIMI

Bugün Türkiyemizi birçok Hıristiyan ülkesi hiçbir zaman olmamış Ermeni soykırımı yalanı ile suçluyor. Geçen yüzyılın 1918 – yılında Türkiye’nin Doğu Anadolu bölgesinde, Güney Azerbaycan’ın, kuzey Azerbaycanında Rus işgalcilerinin desteği ile tepeden tırnağa silahlanmış Ermeni silahlı birliklerinin özellikle Türk asıllılara, sadece Türklere, hatta diğer Müslüman nüfusa, dağlılar, tatlar, ləzgilərə, Kürtlere, talışlara hatta dağ Yahudilere karşı işlediği soykırımın hesabını sivil dünya Ermenilerden soracak mı? … Peki acaba bu yakında, geçen yüzyılın sonunda, 1992 – yılında 25 Şubat’tan 26 Kasım’a bağlayan gece Yukarı Karabağ’ın Hocalı kentinde Türk oldukları için Ermeni ve Rus askerleri  tarafından vahşice soykırımına maruz kalmış bu masum insanların hakkını sivil dünya, Ermenilerden soracak mı? … Sana soruyorum ey sivil Avrupa, sivil Amerika …. Ben toprakları Ermeni işgali altında inleyen Azeri-Türk kadınıyım! Soruma cevap istiyorum, cevap, cevap …

HOCALI SOYKIRIMI

Hocalı’da Rus ve Ermeni işgalcileri
tarafından kanına qəltan edilmiş
binlerce şehir sakininin ruhuna ithaf! …

-I-
Hakkı-sayım zayi oldu,
Dileklerim vay oldu,
Başım cellad elinde
Akan kanım çay oldu.
***
Karabağ, yarası kan sızan toprak,
Karabağ, yaralı her kol, her yaprak.
Halkın ölüm-kalım mukadderatı! ..
GAYRETİN, namusun son raporu.
Ölen erenlerin şehit beşiği,
Kana bulandı evi eşiği!
Milletin kendine dönüş yemini,
Karabağ, ahınla halkım uyandı.
Yüz ildi kan sızıyor toprağı, taşı,
Yüzyılın öncesinin kanlı hafızası.
Taşnakçılar elinde sozalan toprak,
Sızka ışığı da azalan toprak.
Yanan yurtlarımın dertli annesi,
Azarbaycan’ımın esir yavrusu!
Kanlı emperyanın oyun meydanı,
Daha hafızasından silme bu anı.
Silme ölenlerin şiven sesini,
Silme, hayat diyen son kelimesini.
Babam da unuttu yüzyılın öncenin,
Uzattı Gavur gül gibi elin.
Ocağı başında yer verdi ona,
Girdi kâfir yağı, girdi bin dona.
Ey kalbi yumuşak erler, erenler,
Taşnak yuvasında bin kan görenler.
Tarihten silmeyin siz bu günleri,
Üretilen gözler, soyulan cilt,
Bin-bin kitapların eseri olsun!
Küt kılıcımızın keseri olsun!
Susmasından kalemler yazsın bu kanı,
Faş etsin dünyaya soykırım anı!
Doğan bebeğe bu öğüt olsun!
Hocalı yurduma son mevta olsun! ..
-II-
Anneler ağlar naçar,
Göğüsler dağlar naçar,
Yurdunda doğumlular-
İlinden nereye kaçar? ..
***
Fevraldı, gri kışın ezazil çağı,
Yüzyılın yazılmamış kanlı varağı!
yirmi altısı, karanlık gece,
Yutacak şehri şehir ölünce ..!
Her an tehlikede gidip gelenler,
Bir di, yüzdü, bin di burda ölenler.
Sığınıp kaderin kanlı kürküne,
Şükreder Hocalı her geçen güne.
Ermeniler kesip ışığın, suyun,
Kurulup bahtına kirli oyun!
Düşman uçakları kızgınlıkla uçuyor,
Şehrin üstünde felaket saçıyor.
Dünyanın sonu ulaşıp burada,
Bu yurt dert-elemde, bu yurt karalarda.
Umudu kırılmış insanlar üzgün,
Doğrayır bulutlar gökyüzünün engin.
Tanrı da yüzünü çevirmiş burdan,
Hainler, satkınlar çıkıyor aradan.
Gûnâ bu yurda bir ölüm çöker,
Bebek feryatları yürekleri söker.
Bunu yer-gök bilir, şehir esiyordu,
Yağı kan dökmeye çok koşuyordu.
Çünkü o Şuşa’nın yolunda kala,
Sandalye sahipleri yanmadı hala.
Teselli verdiler esir şehre,
Dönmüştü evlerde ekmek zehire.
Ne giden, ne gelen vardı yurda,
Deme, kurbanlıkmış bu yurt da kurda!
Kesilen yollardan yardım gelmiyor,
Bu hale, bu zulüm hakkı delmiyor.
Yaralı Hocalı imdat diliyor,
Yağmura başına kurşun ediyor.
Eller sadece gökten aman bekliyor ..!
Burda her adımı ölüm izliyor.
Fikirler beyinde beladən-şöyle,
“Gelir bizimkiler, mahvolur tuzak.”
Bu tür hayallerle dayanak el-ele,
Şehir umudunu üzmeyip henüz.
Gelinler, yaşlılar, anneler naçar,
Kapanan yollardan yurt nereye kaçar? ..
Anlar birbirini kurşuna tutuyor,
Ne kalp dincelir, ne gözler yatıyor.
Bu kuşatma ölüp kaybolan çok,
Feryada, naləyə, aha gelen yok.
Hocalı Şuşa’nın ümit çırağı,
Tükenip olanı, yok yarası!
Çok evde katilden habersiz ninni,
Sığındı göğsüne masum bebeği.
Kimse duymadı ahi-âh u efgânı,
Kan oldu gecenin siyah yorganı!
Düşmanın kirli pılanı hazır,
Bu masum yurda bir ölüm yazıyor.
-III-
Hiroşima, Nagazaki başını kaldır,
İşte bu yüzyılın sonunda bu ne qeylü-kaldır?
Hocalı’ya ruhun uçsun mahvolmuş Xatın,
Nedir bu soykırımında şehit hayatın? ..
Ne Napolyon, ne de Hitler bu hükmü vermidi,
Hiç bir millet var olandan bu zulmü görmüdi!
Hiçbir yağı bebeklere kıymadı, Allah,
Gören gözün, duyan göğsün olmadı, Allah.
Hiçbir yurdun göğsünde bu dağ olmadı,
Bir gecede Hocalı’da hiç kimse kalmadı,
Zelzelemi bu toprağın sinesin yardı?
Selmi coştu Hocalı’nın koynuna vardı?
***
Yok, yok, ne deprem, ne de taşkındı,
Uykulu Hocalı henüz şaşkındı.
Kanlı Rus alayı var Hankendi’nde,
Bin kadeh kaldırıyor taşnakla günde.
Kâfirler, gavurlar birleşip yine,
Düşürüp Hocalını bu siyah güne.
Geceydi, çocuklar, bebekler yatmış,
Esir Hocalı’nın sonu ulaşmış.
Doldu tavanlar kurşun yağmuru,
Hayrette bıraktı boranlı kışı.
Yaşlılar, çocuklar koşuyor sokağa,
Ayaklar düşüyordu ateş gölməçəyə.
Yanıyor Cüceler-çırtla evler, eşikler,
İmdada muhtaçtı beşikte bebekler.
Şehre her yandan tanklar giriyor.
Bu yurt varlığıyçın kendin karğıyor.
Kaçanı yollarda kurşun haklayır,
Kâfirler şikarı ateşle parçalamaktadır.
Döşenip toprağa binlerce mevta,
Yağı gerekmi yakarış, öğüt?
Düşmanın elinde esir cemaat,
Kana boyandı buradaki hayat.
Ziynetli parmaklar kesilir o an,
Fışkırıyor kafalardan,  al kan.
Döşlerde bebekler süngüyə geçiyor,
Bugün Ermeniler Türk soyun biçiyor! ..
Göğsü yaralı kadınlar nalan,
Ecel de, ölüm de bu yerde yalan.
Yaralar kan döküyor, yağılar kurşun,
Bu kan söylenecek değildi dille.
***
Ayağladın azgın yağı,
Namusumu, Arimi,
Tarihlerin kan varağı,
Hocalı’nın Soykırımı!
*
Bin yılların belleğine,
Kalanların göz yaşında,
Şehitlerin başına,
Hocalı’nın Soykırımı!
*
Çiğnenmiş gayretimiz,
Ayaklanmış milletimiz,
İşkencemiz, zilletimiz,
Hocalı’nın Soykırımı!
*
Yağıların keser dişi,
Başkesenin hak alışkanlığı,
Kanlı elin kan gərdişi,
Hocalı’nın Soykırımı!
*
Esir düşmüş birliğimiz,
Parçalanmış erliyimiz,
Murdarlanmış pirliğimiz,
Hocalı’nın Soykırımı! ..
***
Gece kendi yerini vermiş sabaha,
Gündüz vardı siyah kəhərə.
Bağrıqan karanlığın mermisi susmuş,
Karanlık geçen gün bin yol kan kusmuş! ..
Allah vahşetten sesini kısmış,
Masum geceyi boğazdan asmış.
Siyah örpək giyip bembeyaz sabah,
Ne ölüm, ne de kan görmüş bu nasılsa.
Esir Hocalı’nın göğsü yanar,
Hayatın nabızı burda duruyor.
Cesetler çöllere, yollara dolmuş,
Burda gerçek de, yaşam da solmuş!
Canı boğazından çıkmamış canlar,
Kırmızı lale tek toprakta kanlar.
Yanan Hocalı’nın göğsü dağlı,
Hakkın, adaletin kapısı kapalı! ..
***
Ey milli katliama çağıranlarım,
Sandalyeden halk deyip bağıranlarım,
Ağır saatlarım, ağır anlarım,
Ermeni elinde yandı Hocalı,
Milyon yıl geçse de kandı Hocalı.
*
Kucağı al kanla dolmuş anneler,
Taşnak zindanında esir sonalar,
Gitti elimizden namus, ırz, ar,
Halkın göğsüne dağdı Hocalı,
Şimdi rüyalarda sağdı Hocalı.
*
Ağlama, Karabağ, Azeri yurdu,
Hani karı oğullar, hani koca ordu?
Evimde, çölümdə yağı ağ kurdu,
Dökülen kanlar göldü Hocalı,
Çocuğlu, çağalı öldü Hocalı.
*
Allah’ım, İlahım, nerdesin, nerde?
Kalıp birkaç bölgem, elatım zorda,
Sədəlövh milletim inliyor darda,
Milli hissimizə kor du Hocalı,
Taşnak SOYKIRIMI yordu Hocalı.
*
Özge havasıyla yuxulayanlar,
Bin nazü-nimeti qoxulayanlar,
Eli ağır günde darda koyanlar,
Yandı diri diri, yandı Hocalı,
Halkın ölüm-kalım yemini Hocalı!
*
Umudlu, Malıbeyli, Quşçunun malı,
Dağıldı göç Ehl-əyalı,
Gökleri titretiyor bu yurdun hali-
Kanlı Daşaltıya taydı Hocalı,
Eli satanlara vaydı Hocalı.
*
Eğilme, ey ​​vatan, dik tut başını,
Dökme gözlerinden kanlı yaşını,
Uğrunda her şehit vatandaşını-
Tarihin göğsüne yazdı Hocalı,
Hainin mezarın kazdı Hocalı.
*
Köksü kebap olmuş, ellerim, akla,
Dağlarım, daşlarım, çöllərim, akla,
Göğsü yaralı yıllarımdı, akla,
Süngüyle doğrandı esir Hocalı,
Dermansız susama qəsir Hocalı! ..
***
İhtiyar dünya, bu tarihi silme kendi hafızasından,
Bin-bin kanlı seller oldu illerin göz yaşından,
Ateş püskürür yere, göğe kalbimin başından,
Yandı içim, yandı göğsüm imdat eyle, Allah’ım!
Vahşi, barbar beyinleri imar eyle Allahım.
*
Fakat yeter, yeter Vatan bin yere parçalandı,
Kalpler de, məramlar da hep haçalandı,
Ağır yurtlar, ağır iller göz önünde talandı,
Hocalı’nın musibetin yerde koyma, Allah’ım!
Divan kurup, sen hükmü ver, qana uyma, Allah’ım.
*
Keremine sığınmışıq, Sensin ümidgahımız,
Siyah başörtüsü geyinibdi her gelen SABAHIMIZ,
Arşa Bülent olup daha kan ağlayan ahımız,
Uçurt, dağıtabilmek zülüm evin qərəzinlə, Allah’ım!
Olc-biç vahşi insanlığı tərəzinlə, Allah’ım.
*
Milletimin bağrında şehit ağrı-acısı,
Yandı Taşnak sitəmində bin-bin kardeş, kız kardeşi,
Səbirimiz tükendi kalp ası, dil ası,
Parçalandı Azerbaycan bir Arazla, Allah’ım!
Sana belli vahşetler, sen tarazla, Allah’ım! ..
-IV-
Yakacağız dağ-taşı,
Yurtta her vatandaşı,
Kurumaz gözüm yaşı,
Hocalı kıyameti.
*
Gökten kan eler,
Bin yıl geçse qədd eğer,
Dünyadan hak diler,
Hocalı kıyameti.
*
Ölen kız kardeş, kardaşdı,
Yanan torpakdı, taştı,
Bin-bin kanlı başdaşdı,
Hocalı kıyameti.
*
Kırıldı kolum, kanadım,
Yandım Allahım, yandım,
Yağı savaş andım,
Hocalı kıyameti.
*
Zülümü Duzdedir koyan,
Yalanın göğsün oyan,
Hakkı dünyaya yayan
Hocalı kıyameti.
*
Felaketle yüz yüze,
Düşmana kalkan, mızrak,
Döndü kanlar denize,
Hocalı kıyameti.
*
Intikam, öç der,
Gayret kapısın döver,
Ölünce kalbi döver,
Hocalı kıyameti.
*
Yurtlar parça-pərəndi,
Zulmün arşa direndi,
Hak hakkına erendi,
Hocalı kıyameti.
*
Ağlar kağıt, kalem,
Yanar âhımdan alem,
Ecel can vermez ölem,
Hocalı kıyameti.
*
Esir yurdun feryadı,
Yetmez Tanrı’ya tadı,
Soykırımda adı-
Hocalı kıyameti.
-V-
Ey Rus halkı, gözünü aç, bak bu kanlara,
Yakılmış, parçalanmış şehit canlar.
Tarihlerde yer verilmib bu divanlar,
Emperyalar milletini şerefli etmib,
Hiçbir cellad tahtı-tacı sona yetmib.
*
Taşnakların değirmeni fazla su götürdü,
Tanrı kendisi bu qanlarçın tufan kopardı,
Nice Pyotrlar atın çapardı,
Göster bana tacı-tahtın şerefin, ismin,
Onları da bu dünyaya gitti Rus kadın.
*
Ey Rus halkı, Yesenin aziz evladı,
Bugün özgür ülkenizde özgürlük tadı,
Size-bize iyi biliyordu Fasizim adı!
Bin-bin ölen-kaybolan oldu o skandal,
İyi bildiz nedir o zaman zincirler kolda?
*
Bakü petrolü evinizde çırağa döndü,
Faşistlerle vuruşlar yarağa döndü,
Vətənimin temiz kalbi sizle dövündü,
Kanımızla, canımızla birleştik onda,
Doğuştan ölesiye bu halk bir donda!
*
Şimdi Taşnak taununa yurdum gillənib,
Ne olubdu akar seller bile lillənib?
Andranik havalılar yine şellənib,
Planı Cizira, mühür basıyor bilgileri Rus oğullar,
Vətənimin istiklaline yine boğullar.
*
Ey Rus halkı, kendin ara kimdi savaşan,
Senin, benim silahımla haddini aşan,
Özge yurtta vahşi gibi gezip dolaşan,
Oğulların nereye döküyor kurşun yağmurun?
Bilməliyəm, bu kanlara nedir bakışın?
*
Ey Rus halkı, senin oğlun bu yurdu böldü,
Karabağ’ın akan kanı bin çaydı, göldü,
Büyüttüğün qansızlarla Hocalı öldü!
Bir fiyat ver eli qana boyananlara,
Taşnakların arkasında duranlar.
*
Para ile vicdanları satana, lanet!
Hakkı danıb vahşet tutana, lanet!
Cəlladların gölgesinde yatana, lanet!
Ey Rus halkı, şirindirsə özgürlük eğer,
Paket yolunda şehit yurdum dünyaya deger!
-VI-
Düyünlənən yumruğumuz silah davaya,
Bağrımıza püsküren ateş kalksın havaya,
Kan çanağı Hankendi’nde dönüşsün Vaya!
Kurşun dönsün orda şer gözü büyü,
Aslı-kökü olmayanı bu yurttan kavsiyenin.
*
Ey Vatanın oğlu, kızı, gidelim səngərə,
Siper olsun yağılara her dağ, her dere,
Dığaların kollarını gerek el gere!
Gül kokulu kızlarımız yağı elinde,
Kısas yurdun kalbinde, öç dilinde!
*
Elden gelen el malını çalıp çapdılar,
İki yüz yıl memlekete zulüm yapdılar,
Çoğaldılar mikrop teki, yolu sapdılar,
Yeter daha bu aldanış, verelim el ele,
Zafer tutturamadım bu savaştan gün doğsun öyle.
*
Galibiyet bizimle, Tanrı hakka yar,
Kısas deyip çığlık çekiyor namus, ırz, ar,
Azerbaycan eski yurdsa-kurt kocaları var,
Hocalı’nın şehit ruhu kan bu dağ-taşa,
Zaferle çık savaşlardan, ey vatan yaşa!
*
Ormanlarda donanların ruhu aşkına,
Hocalı’nın yanan köksü, ahı aşkına,
Giyin bozqurd giydiğini, yiğit, Sırtına,
Əyilməyən gururunu göster yağı,
Son koy Vatan toprağında Vaya, ağıya!
*
Bunu sana gözü yaşlı kız, gelin diyor,
Bin yıllarca kılıç vuran sert elin diyor,
Azerbaycan adlı büyük bir elin diyor,
Vətənsizə ne saadet? Vatanla yaşa!
Kırılmalı zincir, buxov, yol kurtuluşa!
Zaferle çık savaşlardan, ey VATAN, yaşa!

03-05.03.1992 //Neft Daşları

Şirinxanım Kərimbəyli Şadiman

www.shirinxanim-shadiman.net

YAZININ ORJİNALİ

Bu gön Törkiyəmizi bir çox xristian ölkələr heç vaxt olmamış yalançı erməni soyqırımı ilə suçlayırlar. Keçən əsrin 1918- ci ilində Türkiyənin şərqi Anadolu bölgəsində, güney Azərbaycanında, quzey Azərbaycanında rus işğalçılarının dəstəyi ilə təpədən dırnağadək silahlanmış erməni silahlı dəstələrinin xüsusən türk əsllilərə, nəinki türklərə, hətta digər müsəlman əhaliyə, dağlılara, tatlara, ləzgilərə, kürdlərə, talışlara hətta dağ yəhudilərə qarşı törətdiyi soyqırımının haqq-hesabını sivil dünya ermənilərdən soracaqmı?!…Bəs görəsən bu yaxında, keçən əsrin sonunda, 1992- ci ildə fevralın 25-dən 26 –na  keçən gecə Yuxarı Qarabağın Xocalı şəhərində türk olduqları üçün erməni və rus əskərləri tərəfindən vəhşicəsinə Soyqırımına məruz qalmış bu günahsız insanların haqqını sivil dünya ermənilərdən soracaqmı?!… Səndən soruram ey sivil Avropa, sivil Amerika…. Mən torpaqları erməni işğal altında inləyən azəri-türk qadınıyam! Soruma cavab istəyirəm, cavab, cavab…

 

 

    XOCALI SOYQIRIMI

 

Xocalıda rus və erməni işğalçıları 

tərəfindən qanına qəltan olunmuş 

minlərlə şəhər sakininin ruhuna ithaf !…

 

-I-

Haqqı-sayım zay oldu,

Diləklərim vay oldu,

Başım cəllad əlində

Axan qanım çay oldu.

***

Qarabağ, yarası qan sızan torpaq,

Qarabağ, yaralı hər kol, hər yarpaq.

Xalqın ölüm-qalım müqəddəratı!..

Qeyrətin, namusun son hesabatı.

Ölən ərənlərin şəhid beşiyi,

Qana bələnibdi evi-eşiyi!

Millətin özünə qayıtma andı,

Qarabağ, ahınla xalqım oyandı.

Yüz ildi qan sızır torpağı, daşı,

Əsrin əvvəlinin qanlı yaddaşı.

Daşnaklar əlində sozalan torpaq,

Sızqa işığı da azalan torpaq.

Yanan yurdlarımın dərdli anası,

Azərbaycanımın əsir balası!

Qanlı imperyanın oyun meydanı,

Daha yaddaşından silmə bu anı.

Silmə ölənlərin şivən səsini,

Silmə, həyat deyən son kəlməsini.

Babam da unutdu əsrin əvvəlin,

Uzatdı gavura gül kimi əlin.

Ocağı başında yer verdi ona,

Girdi kafir yağı, girdi min dona.

Ey ürəyi yumşaq ərlər, ərənlər,

Daşnak yuvasında min qan görənlər.

Tarixdən silməyin siz bu günləri,

Çıxarılan gözlər, soyulan dəri,

Min-min kitabların əsəri olsun!

Küt qılıncımızın kəsəri olsun!

Susmasın qələmlər yazsın bu qanı,

Faş etsin dünyaya genosid anı!

Doğulan körpəyə bu öyüd olsun!

Xocalı yurduma son meyid olsun!..

-II-

Analar ağlar naçar,

Sinələr dağlar naçar,

Yurdunda doğulanlar-

Elindən hara qaçar?!..

***

Fevraldı, boz qışın əzazil çağı,

Əsrin yazılmamış qanlı varağı!

İyirmialtısı, qaranlıq gecə,

Udacaq şəhəri şəhər ölüncə..!

Hər an təhlükədə gedib-gələnlər,

Birdi, yüzdü, mindi burda ölənlər.

Sığınıb taleyin qanlı kürkünə,

Şükür edir Xocalı hər ötən günə.

Ermənilər  kəsib  işığın, suyun,

Qurulub bəxtinə məkirli oyun!

Düşmən uçaqları qəzəblə uçur,

Şəhərin üstündə fəlakət saçır.

Dünyanın axırı çatıb burada,

Bu yurd dərd-ələmdə, bu yurd qarada.

Ümidi qırılmış insanlar qəmgin,

Doğrayır buludlar səmanın əngin.

Tanrı da üzünü döndərmiş burdan,

Xainlər, satqınlar çıxır aradan.

Günbəgün bu yurda bir ölüm çökür,

Körpə fəryadları qəlbləri sökür.

Bunu yer-göy bilir, şəhər əsirdi,

Yağı qan tökməyə çox tələsirdi.

Çünki o Şuşanın yolunda qala,

Kürsü sahibləri yanmadı hala.

Təsəlli verdilər əsir şəhərə,

Dönmüşdü evlərdə çörək zəhərə.

Nə gedən, nə gələn var idi yurda,

Demə, qurbanlıqmış bu yurd da qurda!

Kəsilən yollardan kömək gəlməyir,

Bu nalə, bu zülüm haqqı dəlməyir.

Yaralı Xocalı imdad diləyir,

Yağısa başına güllə ələyir.

Əllər yalnız göydən aman gözləyir..!

Burda hər addımı ölüm izləyir.

Fikirlər beyində belədən-belə,

“Gələr bizimkilər, məhv olar tələ.”

Bu cür xəyallarla dayaq el-elə,

Şəhər ümidini üzməyib hələ.

Gəlinlər, qocalar, analar naçar,

Bağlanan yollardan yurd hara qaçar?!..

Anlar bir-birini gülləyə tutur,

Nə ürək dincəlir, nə gözlər yatır.

Bu mühasirədə ölüb-itən çox,

Fəryada, naləyə, aha gələn yox.

Xocalı Şuşanın ümid çırağı,

Tükənib olanı, yoxdur yarağı!

Çox evdə qatildən xəbərsiz nənni,

Sığıbdı köksünə məsum körpəni.

Kimsə eşitmədi ahı-fəğanı,

Qan oldu gecənin qara yorğanı!

Düşmənin məkirli pılanı hazır,

Bu günahsız yurda bir ölüm yazır.

-III-

Xerosima, Naqasaki başını qaldır,

Bax bu əsrin sonunda bu nə qeylü-qaldır?!

Xocalıya ruhun uçsun məhv olmuş Xatın,

Nədir bu Soyqırımında şəhid həyatın?!..

Nə Napaleon, nə də Hitler bu hökmü vermib,

Heç bir millət var olandan bu zülmü görmüb!

Heç bir yağı körpələrə qıymayıb, Allah,

Görən gözün, duyan köksün oymayıb, Allah.

Heç bir yurdun sinəsində bu dağ olmadı,

Bir gecədə Xocalıda heç kim qalmadı,

Zəlzələmi bu torpağın sinəsin yardı?

Selmi coşdu Xocalının qoynuna vardı?

***

Yox, yox, nə zəlzələ, nə də daşqındı,

Yuxulu Xocalı hələ çaşqındı.

Qanlı rus alayı var Xankəndində,

Min badə qaldırır daşnakla gündə.

Kafirlər, gavurlar birləşib yenə,

Salıb Xocalını bu qara günə.

Gecədi, çocuqlar, körpələr yatmış,

Əsir Xocalının axırı çatmış.

Doldu tavanlara güllə yağışı,

Heyrətdə buraxdı boranlı qışı.

Qocalar, uşaqlar qaçır küçəyə,

Ayaqlar düşürdü od gölməçəyə.

Yanır çırta-çırtla evlər, eşiklər,

İmdada möhtacdı körpə beşiklər.

Şəhərə hər yandan tanklar şığıyır,

Bu yurd varlığıyçın özün qarğıyır.

Qaçanı yollarda güllə haqlayır,

Kafirlər şikarı odla dağlayır.

Döşənib torpağa minlərlə meyid,

Yağıya gərəkmi yalvarış, öyüd?

Düşmənin əlində əsir camaat,

Qana boyanıbdı burdakı həyat.

Zinətli barmaqlar kəsilir o an,

Fışqırır başlardan, üzlərdən al qan.

Döşlərdə körpələr süngüyə keçir,

Bu gün ermənilər türk soyun biçir!..

Sinəsi yaralı qadınlar nalan,

Əcəl də, ölüm də bu yerdə yalan.

Yaralar qan tökür, yağılar güllə,

Bu qan deyiləsi deyildi dillə.

***

Ayağladın azğın yağı,

Namusumu, arımı,

Tarixlərin qan varağı,

Xocalının Soyqırımı!

*

Min illərin yaddaşında,

Qalanların göz yaşında,

Şəhidlərin başdaşında,

Xocalının Soyqırımı!

*

Tapdalanmış qeyrətimiz,

Ayaqlanmış millətimiz,

İşgəncəmiz, zillətimiz,

Xocalının Soyqırımı!

*

Yağıların kəsər dişi,

Başkəsənin haqq vərdişi,

Qanlı əlin qan gərdişi,
Xocalının Soyqırımı!

*

Əsir düşmüş birliyimiz,

Parçalanmış ərliyimiz,

Murdarlanmış pirliyimiz,

Xocalının Soyqırımı!..

***

Gecə öz yerini vermiş səhərə,

Gündüz əyləşmişdi qara kəhərə.

Bağrıqan zülmətin gülləsi susmuş,

Qaranlıq ötən gün min yol qan qusmuş!..

Allah vəhşilikdən səsini qısmış,

Günahsız gecəni boğazdan asmış.

Qara örpək geyib ağappaq səhər,

Nə ölüm, nə də qan görmüb bu təhər.

Əsir Xocalının sinəsi yanır,

Həyatın nəbizi burda dayanır.

Meyidlər çöllərə, yollara dolmuş,

Burda həqiqət də, həyat da solmuş!

Canı boğazından çıxmamış canlar,

Qırmızı lalə tək torpaqda qanlar.

Yanan Xocalının sinəsi dağlı,

Haqqın, ədalətin qapısı bağlı!..

***

Ey milli qırğına çağıranlarım,

Kürsüdən xalq deyib bağıranlarım,

Ağır saatlarım, ağır anlarım,

Erməni əlində yandı Xocalı,

Milyon il keçsə də qandı Xocalı.

*

Qucağı al qanla dolmuş analar,

Daşnak zindanında əsir sonalar,

Getdi əlimizdən namus, ismət, ar,

Xalqın sinəsinə dağdı Xocalı,

İndi yuxularda sağdı Xocalı.

*

Ağlama, Qarabağ, azəri yurdu,

Hanı ər oğullar, hanı ər ordu?

Evimdə, çölümdə yağı tor qurdu,

Tökülən qanlardan göldü Xocalı,

Çocuğlu, çağalı öldü Xocalı.

*

Allahım, İlahim, hardasan, harda?

Qalıb neçə bölgəm, elatım zorda,

Sədəlövh millətim inləyir darda,

Milli hissimizə qordu Xocalı,

Daşnak ğenosidin yordu Xocalı.

*

Özgə havasıyla yuxulayanlar,

Min nazü-neməti qoxulayanlar,

Eli ağır gündə darda qoyanlar,

Yandı diri-diri, yandı Xocalı,

Xalqın ölüm-qalım andı Xocalı!

*

Umudlu, Malıbəyli, Quşçunun malı,

Dağıldı didərgin əhli-əyalı,

Göyləri titrədir bu yurdun halı-

Qanlı Daşaltıya taydı Xocalı,

Eli satanlara vaydı Xocalı.

*

Əyilmə, ey Vətən, dik tut başını,

Tökmə gözlərindən qanlı yaşını,

Uğrunda hər şəhid vətəndaşını-

Tarixin köksünə yazdı Xocalı,

Xainin məzarın qazdı Xocalı.

*

Köksü kabab olmuş, ellərim, ağla,

Dağlarım, daşlarım, çöllərim, ağla,

Sinəsi yaralı illərim, ağla,

Süngüylə doğrandı əsir Xocalı,

Əlacsız Şuşama qəsir Xocalı!..

***

Qoca dünya, bu tarixi silmə öz yaddaşından,

Min-min qanlı sellər oldu ellərin göz yaşından,

Od püskürür yerə, göyə ürəyimin başından,

Yandı içim, yandı köksüm imdad eylə, Allahım!

Vəhşi, barbar beyinləri abad eylə, Allahım.

*

Fəqət yetər, yetər Vətən min yerə parçalandı,

Ürəklər  də, məramlar da elə hey haçalandı,

Ağır yurdlar, ağır ellər göz önündə talandı,

Xocalının müsibətin yerdə qoyma, Allahım!

Divan qurub, sən hökmü ver, qana uyma, Allahım.

*

Kərəminə sığınmışıq, Sənsən ümidgahımız,

Qara çadra geyinibdi hər gələn sabahımız,

Ərşə bülənd olub daha qan ağlayan ahımız,

Uçurt, dağıt  zülüm evin qərəzinlə, Allahım!

Ölç-biç vəhşi insanlığı tərəzinlə, Allahım.

*

Millətimin sinəsində şəhid ağrı-acısı,

Yandı daşnak sitəmində min-min qardaş, bacısı,

Səbirimiz tükənibdir ürək ası, dil ası,

Parçalandı Azərbaycan bir Arazla, Allahım!

Sənə bəlli vəhşiliklər, sən tarazla, Allahım!!!..

-IV-

Yandıracaq dağ-daşı,

Yurdda hər vətəndaşı,

Qurumaz gözüm yaşı,

Xocalı qiyaməti.

*

Göylərdən qan ələyər,

Min il keçsə qədd əyər,

Dünyadan haqq diləyər,

Xocalı qiyaməti.

*

Ölən bacı, qardaşdı,

Yanan torpaqdı, daşdı,

Min-min qanlı başdaşdı,

Xocalı qiyaməti.

*

Sındı qolum, qanadım,

Yandım, Allahım, yandım,

Yağıya savaş andım,

Xocalı qiyaməti.

*

Zülümü düzdə qoyan,

Yalanın köksün oyan,

Haqqı dünyaya yayan

Xocalı qiyaməti.

*

Fələkətlə üz-üzə,

Düşmənə qalxan, nizə,

Döndü qanlar dənizə,

Xocalı qiyaməti.

*

İntiqam, qisas deyər,

Qeyrət qapısın döyər,

Ölüncə qəlbi döyər,

Xocalı qiyaməti.

*

Yurdlar pərən-pərəndi,

Zülüm ərşə dirəndi,

Haqq haqqına ərəndi,

Xocalı qiyaməti.

*

Ağlayar kağız, qələm,

Yanar ahımdan aləm,

Əcəl can verməz öləm,

Xocalı qiyaməti.

*

Əsir yurdun fəryadı,

Yetməz Tanrıya dadı,

Soyqırımıdı adı-

Xocalı qiyaməti.

-V-

Ey rus xalqı, gözünü aç, bax bu qanlara,

Yandırılmış, parçalanmış  şəhid canlara.

Tarixlərdə yer verilmib bu divanlara,

İmperyalar millətini şərəfli etmib,

Heç bir cəllad taxtı-tacı axıra yetmib.

*

Daşnakların dəyirmanı çox su apardı,

Tanrı özü bu qanlarçın tufan qopardı,

Neçə-neçə Pyotrlar atın çapardı,

Göstər mənə tacı-taxtın şərəfin, adın,

Onları da bu dünyaya gətdi rus qadın.

*

Ey rus xalqı, Yesenin əziz övladı,

Bu gün azad ölkənizdə azadlıq dadı,

Sizə-bizə yaxşı bələd faşizim adı!

Min-min ölən-itən oldu o qalmaqalda,

Yaxşı bildiz nədir o vaxt zəncirlər qolda?!

*

Bakı nefti evinizdə çırağa döndü,

Faşistlərlə vuruşlarda yarağa  döndü,

Vətənimin pak ürəyi sizlə döyündü,

Qanımızla, canımızla birləşdik onda,

Doğulandan ölənədək bu xalq bir donda!

*

İndi daşnak taununa yurdum gillənib,

Nə olubdu axar sellər belə lillənib?!

Andranik havalılar yenə şellənib,

Planı cızır, möhür basır bax rus oğullar,

Vətənimin istiqlalın yenə boğullar.

*

Ey rus xalqı, özün ara kimdi savaşan,

Sənin, mənim silahımla həddini aşan,

Özgə yurdda vəhşi kimi gəzib dolaşan,

Oğulların hara tökür güllə yağışın?!

Bilməliyəm, bu qanlara nədir baxışın?

*

Ey rus xalqı, sənin oğlun bu yurdu böldü,

Qarabağın axan qanı min çaydı, göldü,

Böyütdüyün qansızlarla Xocalı öldü!

Bir qiymət ver əli qana boyananlara,

Daşnakların arxasında dayananlara.

*

Para ilə vicdanları satana, lənət!

Haqqı danıb vəhşiləri tutana, lənət!

Cəlladların kölgəsində yatana, lənət!

Ey rus xalqı, şirindirsə azadlıq əgər,

Pak yolunda şəhid yurdum dünyaya dəgər!

-VI-

Düyünlənən yumruğumuz silah davaya,

Bağrımızdan püskürən od qalxsın havaya,

Qan çanağı Xankəndində çevrilsin vaya!

Qurğuşuna dönsün orda şər gözü ovsun,

Əsli-kökü olmayanı bu yurddan qovsun.

*

Ey Vətənin oğlu, qızı, gedək səngərə,

Sipər olsun yağılara hər dağ, hər dərə,

Dığaların qollarını gərək el gərə!

Gül qoxulu qızlarımız yağı əlində,

Qisas yurdun ürəyində, qisas dilində!

*

Eldən gələn el malını çalıb-çapdılar,

İki yüz il məmləkətə zülüm yapdılar,

Çoxaldılar  mikrob  təki, yolu sapdılar,

Yetər daha bu aldanış, verək əl-ələ,

Zəfər çalaq bu savaşdan gün doğsun elə.

*

Qalibiyyət bizimlədir, Tanrı haqqa yar,

Qisas deyib haray çəkir namus, ismət, ar,

Azərbaycan qədim yurdsa-qurd ərləri var,

Xocalının şəhid ruhu qan bu dağ-daşa,

Zəfərlə çıx savaşlardan, ey Vətən yaşa!

*

Meşələrdə donanların ruhu eşqinə,

Xocalının yanan köksü, ahı eşqinə,

Geyin bozqurd libasını, igid, əyninə,

Əyilməyən qürurunu göstər yağıya,

Son qoy Vətən torpağında vaya, ağıya!

*

Bunu sənə gözü yaşlı qız, gəlin deyir,

Min illərlə qılınc vuran sərt əlin deyir,

Azərbaycan adlı böyük bir elin deyir,

Vətənsizə nə səadət?! Vətənlə yaşa!

Qırılmalı zəncir, buxov, yol qurtuluşa!

Zəfərlə çıx savaşlardan, ey VƏTƏN, yaşa!!!

 

03-05.03.1992 //Neft Daşları

 

Şirinxanım Kərimbəyli Şadiman

www.shirinxanim-shadiman.net

Related posts:

1. TDİHD BAŞKANI ABDULLAH BUKSUR HOCALI SOYKIRIMI RÖPORTAJI
2. EMPERYALİZMİN ‘SOYKIRIMI’ SUÇLAMASI VE SENDİKALAR
3. HAKLI OLMAK İSTİYORSAN GÜÇLÜ OL!
4. ONCA ŞEHİDİMİZİN HESABINI KİM VERECEK?
5. HEPİMİZ AZERİ’YİZ DİYELİM Mİ

Sevgili Nazlı Ilıcak

     Altan Öymen (Ağabey)

     Enver Aysever

Öncelikle uzun bir hasretle sizleri ve değerli izleyicilerinizi selamlıyorum, kucaklıyorum, sevgilerimi ve özlemlerimi sunuyorum.

Ne yazık ki benim A.İ.H.M.’ne yaptığım başvuruyla ilgili olarak 14 Şubat günkü programınızı izleyemediğimi söylemekten utanıyorum. İnanın üç aydan fazla bir süredir televizyon izlemiyorum. Kendime bir program yaptım. Elimde bulunan: Felsefe, Antropoloji, Mitoloji sözlükleri ile Churchill, Kant, Bolivar, Rousseau biyografileri ve tabii ki Enver’in romanı ile Nazlı hanımın denemesini bitirmeye ve bu arada yeni kitabımla ilgili son düzenlemeleri yetiştirmeye çalışıyorum. Mazeretim umarım kabul görür. Umarım beni saygısızlık etmiş saymazsınız. Programınızı izleyemediğim için sizden ve izleyicilerinizden özür dilerim. İnanın 24 saat yetmiyor. Bağışlayın.

23 Eylül 2008’den buyana tutukluyum. 28 Şubat 2011’den buyana da bir tecrit hücresinde tutuluyorum. Tek başıma ve duruşmalar dışında hiç kimse ile görüştürülmüyor, kimse ile konuşturulmuyorum. Ama iyiyim.

Bu süreç içinde beni en çok sevindiren hukuki gelişme A.İ.H.M.’nin Tuncay Özkan kararıdır. Bu karar avukatlarımın ve benim bir hukuk zaferimizdir. Çünkü mahkeme ile ilk kez devam eden ve iç hukuk yolları tükenmeyen bir davaya müdahil olmak gereği duymuştur. Bu ilk kez olmaktadır. Ayrıca ilk kez bir başvuruyu ret etmemiş, kabul ile değerlendirmeye almıştır. Bugüne kadar yüzlerce başvuruyu geri çevirdi çünkü. İlk hukuk zaferimiz, budur. Mahkeme ayrıca iki noktada başvurumuzu haklı görerek, Türkiye’den savunma istedi. Bunlar; uzun tutukluluk ve yargılama usulü ile ilgilidir. En önemli kazanımımız, bu ara karar için savunma talebidir. Bu Türkiye’de tutukluluk ve yargılama hukukunu kökünden değiştirecektir. Türkiye’den 10 Nisan’a kadar savunmasını sunması istenmiştir. Savunma Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5. maddesinin ihlali nedeniyle istenmiştir.

Bu karar 4 Ocak 2012 tarihlidir. Bunun üzerine Özel Yetkili Mahkemeler, Adalet Bakanlığınca uyarılmış, benim yargılandığım davada, sorgular askıya alınarak duruşmalara yeniden bir şekil verilmek yoluna gidilmiştir.

Ben ve avukatlarım, işkenceye dönüşen uzun tutukluluk uygulamasına karşı elde ettiğim bu gelişmeyi sevinç ve mutlulukla karşılıyoruz. Çünkü bu konuda alınacak olumlu bir karar, bütün tutuklulukları kapsayacaktır. Bu çok önemlidir. Çünkü biz en başından beri; bizi yargılayın, yargılanmak ve aklanmak istiyoruz ama;

1- Tutuksuz yargılayın,

2- Adil yargılayın,

3- Hızlı yargılayın, dedik.

Dördüncü yılına giden tutukluluğumda, bu noktada bütün uygulamaları kökünden değiştirecek A.İ.H.M. kararı, bizce çok önemli ve değerlidir.

Ancak henüz işimiz bitmedi. Nihai karar önemlidir. Ama bütün kalbimle inanıyorum ki, karar lehinize olacak. Böylece bu toplama kampından beter işkence sonlanacak. Uzun tutukluluk zorbalığı Türkiye’de bitecek. Avukat Ahmet Çörtoğlu’nun emeğini dostlukla selamlıyorum.

Kararla ilgili olarak beni acı acı güldüren ve; başka ne yapabilirler ki, dedirten değerlendirmeleri görüyorum. Kararın kendisini ve başvurumuzu değil; özel yetkili savcılığın iddialarını, karar diye halka sunuyorlar. Savcılığın A.İ.H.M.’ne yolladığı ve karar ekinde bulunan A.İ.H.M.’nin üstüne basa basa savcılık iddiaları diye yazdıklarını karar olarak haber yapıyor ve konuşuyorlar. Yargılandığımız mahkemenin vermediği ve veremeyeceği kararları, A.İ.H.M.’ne verdirdiler. Hatta A.İ.H.M.’ne, Ergenekon Terör Örgütü vardır, bile dedirttiler. Mahkeme diyemedi daha.

Diyorum ya ellerinden ancak bu geliyor: Yalan ve kirlilik.

Avukatlarımın, Avukatım Ahmet Çörtoğlu imzası ile A.İ.H.M.’ne yolladığı başvuru metni, 2009 tarihlidir. Sayın Çörtoğlu şu üç noktada başvuru yapmıştır.

1) Kötü muamele ve sorguda yasak usullerle ilgili sözleşme maddelerinin ihlali.

2) Adil yargılanma ile ilgili maddelerin ihlali.

3) uzun tutukluluk ve yargılama biçimiyle ilgili sözleşme ihlalleri.

Mahkeme bunun üzerine başvuruyu kabul etmiş, savcılıktan yani Türkiye’den savunma almıştır. Savunmayı ve şikayetimizi değerlendirmiş ve karara varmıştır:

1) Kötü muamele ve gözaltında-sorguda iddialarımızı kanıtlayacak delil sunamadığımız, uygulamada sözleşmeye aykırı tutumu gösterir bir durumun olmadığına

2) Davanın çok karışık olduğuna; iddianamenin kalınlığı, dava sayısı ve sanık çokluğu nedeniyle, davanın devam ettiği de vurgulanarak süreçler sona ermediğinden bu konuda başvurunun (Adil yargılanma noktasında)  “ZAMANSIZ” yapıldığına karar verilmiştir. A.İ.H.M.; Tuncay Özkan hakkında yargılandığı mahkemenin ne karar vereceğinin, devamında Yargıtay’ın ne diyeceğinin belli olmaması nedeniyle sonuçtan memnun olmamam durumunda her zaman başvuru yapabileceğimi hatırlatarak; ayrıca safahatta oluşacak ihlalleri de kendisine bildirmemi istemiştir. Sonuç olarak A.İ.H.M., sözleşmenin Adil yargılanma ile ilgili kısmına dönük olarak başvuruyu değerlendirmeyi iç hukuk yolları tükenmediği için, dava devam ettiği için, ele almamıştır.

3) A.İ.H.M. başvurumuzun uzun tutukluluk süresi, adli kontrolün uygulanmaması, mukayeseli yargılama yapılmaması noktasındaki başvurumuzu, karar vermeye değer bulmuş, bu noktada ara karar vereceğini açıklamış ve Türkiye’den ek savunma istemiştir. Bunu da sözleşmenin 5.3 ve 5.4 maddelerine aykırılıktan talep etmiştir. Olayın özeti budur. Türkiye 10 Nisan’a kadar savunma verecektir. A.İ.H.M.’de bir karar açıklayacaktır.

Bu karardan yola çıkarak, A.İ.H.M. “Ergenekon Terör Örgütü” var dedi, Tuncay Özkan’ı reddetti, Ergenekon’a A.İ.H.M. tokadı palavralarını üretenlere sadece acıyorum. Aynı zamanda bir skandala imza atan ve A.İ.H.M.’ne yalan beyan yollayanlara da acıyorum. Buradan Adalet Bakanı’nı, H.S.Y.K.’yı göreve çağırıyorum ve suç duyurusunda bulunuyorum. Türkiye’den savcılığın yolladığı fezlekede yalan beyanlar bulunmaktadır. Savcıları bu yalanlarını ispata davet ediyorum. Benimle ilgili bütün yazan, söyleyenlere de hodri medya diyorum.

1- Benim evimde bomba ve mühimmat çıktığı kuyruklu yalandır. Ev arama ve tespit tutanaklarım mahkeme dosyasında mevcuttur. Avukatlarım her isteyene bunları verecektir. Evimde yapılan aramada bomba ve mühimmat bulunmamıştır. Bu kuyruklu yalandır. İftiradır. Ne felakettir ki, A.İ.H.M.’ne evimde bomba ve mühimmat çıktığını savcılık söylemiştir. Gerçeği bildiği halde böyle davranmanın takdirini sizlere bırakıyorum. Bu yalan nedeniyle A.İ.H.M. bazı ihlallerle ilgili başvurumuzu olumsuz karşılamıştır. Bu yalanla ilgili olarak A.İ.H.M., Adalet Bakanlığı, H.S.Y.K. nezdinde hukuki her girişimde bulunacağız.

Evime gelen polislere ruhsatlı tabancam ve mermilerimi kendim teslim ettim. Bomba, mühimmat yoktur, tutanaklar açıktır. Ben A.İ.H.M.’ne bu yalana sığınarak gidenleri kınıyorum. Çaresizliklerinin son noktası budur. Günü gelince benden özür dileyecekleridir. Bunu mahkemede de dile getirdim: Özür dileyecekler ama bu yapılan artık suçtur.

2- Evimde yapılan aramada gizli MİT belgeleri ile M.G.K. tutanakları çıkmamıştır. Yalandır. Savcılık A.İ.H.M.’ne yalan beyanda bulunmuştur. A.İ.H.M. yanıltılmıştır.

3- Savcılık Kanaltürk satıldıktan aylar sonra beni tutuklamıştır. A.İ.H.M.’ne Kanaltürk hâlâ benim yönetimimdeyken tutuklandığımı ve bu sırada iddia olunan Ergenekon Terör Örgütü’ne program desteği yaptığımı, onların istekleri doğrultusunda yayın yapmak için televizyon kurduğumu yazmışlardır. Hepsi yalandır. Dosyada 32. Gün programında Nazlı Hanım ile katıldığım program ile Sevan Nişanyan ile çıktığım Teketek programı dışında hiçbir programın kaydı, çözümü bulunmamaktadır.

Bunlar hukuk skandalıdır. Ama başka ne yapabilirler ki?

Gerçek şudur:

Kanaltürk satılınca 128 gazetecinin eşyası bir depo kiralanarak, odalarından alınmış ve buraya konulmuştur. Polis bu depoyu da aramış, burada en erken tarihi 1998 olan 20 kadar Gizli ibareli MGK tutanağı ki, hepsi Kürt Sorunu ve Kuzey Irak ile ilgilidir, değerlendirme raporlarıdır ve Operasyon, Abdullah Öcalan Neden Verildi, Ne Olacak, CIA Kürtleri, Bush ve Saddamın Gölgesinde Entrikalar Savaşı kitaplarımda kullanılmıştır. Bir tek dava açılmamıştır. Ki ben 301’den iki kez yargılanıp beraat eden, hem de Genelkurmayca şikayet edilen bir gazeteciyim. Bunları hemen kabul ettim benimdir, dedim. Ayrıca Yeşil kod adlı Mahmut Yıldırım’ın kimlikleri de aynı kutuda bulunmuştur. Ayrıca aynı yerde bulunan Susurluk Raporu ile Susurluk düğün fotoğraflarının da benim olduğunu söyledim. Bugün suçlandığım o fotoğraflar, Susurluk ana davasında delil oldu. Ben savcılığa teslim ettim. Susurluk Raporunu televizyonda ve gazetede ben açıkladım. Yeşil’in MİT ve JİTEM elemanı olduğunu, Etibank’tan maaş aldığını, cinayetlerde ve Öcalan’ın öldürülmesi için kullanıldığını ben kamuoyuna açıkladım. Faili meçhul cinayetlerini ben sıraladım. Bunları DGM savcılarına da ben verdim; istediler, tutanakla, ifademle teslim ettim. Hepsi Susurluk Davasının ana delilleridir. Kaldı ki Yeşil’in kimlikleriyle ilgili yayınlarım nedeniyle MİT tarafından suçlandım. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandım. MİT o zaman bu kimlikleri, “Kozmik odasına girerek çaldığım” suçlamasını ileri sürdü. Yargıtay kararı ile beraat ettim. Dava sırasında, Susurluk düğün fotoğrafları nedeniyle 6 yıl hapis cezası aldığını söyleyen ve beni yaşamı boyunca düşman gördüğünü açıklayan İbrahim Şahin ile aynı örgütte bulunmakla suçlanıyorum. O yönetici, ben üye. Hatta Nazlı Hanım duruşmaya geldiğinde; “Yok şimdi olmadı, Tuncay ile Şahin aynı örgütte olamaz” dedi. Ama olan budur.

Şimdi aklınıza; Tuncay Özkan neden evinde silah bulunduruyor, sorusu gelebilir. Yanıtlayacağım.

Uğur Mumcu ve Ahmet Taner Kışlalı cinayetlerinin İran destekli bir terör örgütünce işlendiğini savladım. Sonuçta benim savım doğru çıktı. Mahkemelerin kararı ortada.

Ancak bu araştırmalarım sırasında yabancı bir gizli servisin beni öldürteceği bilgisi üzerine MİT İçişleri Bakanlığı Merkez Koruma Kurulu’na bilgi vermiş. O tarihte evim ve kendim yakın koruma altına alındım. Halen de korunmaktayım. Gülmeyin, gerçekten koruma altındayım. İstanbul İl Koruma Kurulu, cezaevinde bana çağrılı koruma sistemi ile korunmamın devam ettiğini bildirmem durumunda cezaevinde de koruma sağlanacağını resmi yazıyla bildirdi. Zaten tutuklandığımda da korumam evde idi. Ayrıca iki kez evime ve bana mafya gruplarınca bombalı ve silahlı saldırıda bulunulmak istendi. Bunları İstanbul polisi önledi. Failler ceza aldı. Bir kez uyuşturucu ve tarihi eser kaçakçısı bir milletvekilinin adamlarınca öldürülmek istendim; failler Sakarya’da planlama yaparken ele geçti. Bir kez AKP’li eski bir milletvekilinin tuttuğu korucu çetesince Kanaltürk’ten çıkarken kurşunlandım. Bunların delili Matkap Operasyonu dosyasında mevcut. Bu nedenle İstanbul Emniyetinden, ruhsatlı tabanca aldım. Eve gelen polislere de ruhsatımla beraber teslim ettim.

Gelelim el bombaları meselesine. Bu depoda yapılan aramada iki adet içi mum dolu olan, kapsülü, patlayıcısı, maşası, fünyesi bulunmayan ve benim değil bir başka gazeteci arkadaşımızın masasında bulunan, mumluk olarak kullandığı el bombası kabı, ki ona da bir polis adliye muhabiri hediye etmiş, bilirkişi raporlarına ve benim ifadelerime rağmen savcılarca bomba yapıldı. Üstelik bana yazıldı. A.İ.H.M.’ne de evimde bulunan bombalar olarak bildirildi. Pes diyorum.

Zamanınızı daha fazla almayacağım. Soruyorum: Beni tutuksuz yargılasalardı, ben de huzurunuza gelip her sorunuza belgelerle yanıt verseydim ne değişirdi?

Çok değişir değil mi? O yüzden, susturulup unutturulmak için dört yıla yakındır tutukluyum. Kaldı ki örgüt üyeliğinden ceza alsam, yatacağım hapis süresi 4 yıl 8 ay 10 gündür. Ben zaten dört yıldır tutukluyum neredeyse. Suçlanmam örgüt üyeliğidir.

Ben gazeteci değilmişim! Teröristmişim! Ama bunları benim mesleğe başlattığım ağızlara hiç mi hiç yakıştıramıyorum. 17 kitap yazdım. MİT üzerine kitabım 50. baskısını geçti. Öcalan kitaplarımın korsanlarından yakalananlar 250 binden fazla. Yunanca, İngilizce ve Arapçaya çevrildi yazdıklarım. Yüzlerce ödül aldım. Binlerce makale yazdım. Ama ben gazeteci değilim. Ayıp, diyorum. Benden gizli belgeler çıkmış, Susurluk Raporu çıkmış, Yeşil’in fotoğrafları çıkmış. Ne çıkacaktı ki? Gazeteciden belge çıkmaz mı? Şimdi (Allah korusun) eviniz basılsa sizden ne çıkar ki?

Bugünler geçer. Ölmez de bu hücrelerden sağ çıkarsak, halkımızın önünde her şeyi açık açık konuşuruz.

Hatalarımız varsa özür dileriz. Sevaplarımızı da terbiyemiz gereği sessizce geçiştiririz. Çünkü bize utanmayı da öğrettiler.

Ben milyonlarca insanın gözüne bakarak meydanlarda konuştum. Alnım o günkü gibi ak ve dik. Hiç yala söylemedim halkıma. Hâlâ yalansız yaşıyorum. Ölümden korkmuyorum. Ama utanmaktan korkuyorum. O nedenle herkesi tarih önünde utanacağı sözlerden uzak durmaya davet ediyorum. Ben bu suçları işlemedim. Hayatım boyunca teröre, mafya, kirli siyaset, yolsuzluk ve insan hakları ihlallerine, faşizme karşı mücadele verdim. Barış ve özgürlük için savaştım, hâlâ savaşıyorum. Mahpushane bu kavgamın özgürlüğümün ve cesaretimin kefaleti oldu. Ben hakkımı halkıma helal ettim. Onlar da helal etsin.

A.İ.H.M.’nin vereceği kararla yakında, Nisan’dan sonra, yani baharda kavuşacağımız umudundayım.

Sizleri, izleyicilerinizi, sevenlerimi, beğenmeyenleri saygı, hasret ve sevgilerimle selamlıyorum.

Özgür günlerde programınızda bana yer ayırın da anlatayım istiyorum. Yalansız, riyasız, çarpıtmadan, belgeli.

Özgürce kucaklaşmak üzere; görüşmek üzere…

Hoşçakalın…

Tuncay Özkan

16 Şubat 2012-02-16

Silivri Toplama Kampı

B/3 Alt Tecrit Hücresi

Related posts:

1. TUNCAY ÖZKAN YAZDI: ERGENEKONCULUK!..
2. Bekir Bey dururken on binlerce hâkime, savcıya ne gerek var?
3. SİLAHLI KUVVETLER’İ BU KADAR HOR KULLANIRSANIZ OLACAĞI DA BUDUR
4. Tuncay Özkan Yazdı: Ergenekon AKP ‘nin Sonudur
5. AİHM İLK ERGENEKON KARARINI VERDİ

Türkiye’de 2004 yılından beri Hayvanları Koruma Yasası var. Kurban
bayramı görüntülerine bakarak pek uygulandığı söylenemez, ama yavaş
yavaş bir şeylerin değiştiğini, korumasız hayvanlara zevk için
saldıran ve öldüren sadist zihniyetin toplum vicdanında da mahkûm
edildiğini görüyoruz.

Geçen gün televizyon izlerken, ekranın altındaki bantta “korumasız
köpeğe taş ve buz parçalarıyla saldıran çocuklara ceza…” yazıyordu.
Başka bir deyişle Türkiye’de hayvanlara yönelik olağan, küçük
gaddarlık da artık haber. CHP konuya duyarlı. İki milletvekili şubat
ayı başında TBMM’ye yasadaki cezai yaptırımları arttıran bir önerge
sundu. Güçsüze, zararsız ve savunmasıza verdiği acıdan zevk alan insan
o kadar çok ki, kuşkusuz bu kalemde de “sıfır işkence” hanesine
varılamayacak. Ama belki daha çok sayıda savunmasız hayvanı insan
gaddarlığından korumak mümkün olacak zamanla…

Oysa insanlığın durumu umutsuz. Yüzlerce yasa, insanı insan
gaddarlığından koruyamıyor. Hele gaddarlık psikolojik acı vermek,
skatolojik zevk almak içinse, suç sayılmıyor, yasa bile yok!

***

Adam, üç yıldır hükümsüz tutuklu. Üstelik tecrit hücresinde.
Yapayalnız. Her şeyi elinden alınmış. Yarinin yanağı, çocuğunun
kokusu, bir dost elini tutmaya, bir ses duymaya hasret. Üç yıldır
“Suçum ne?” diye haykırıyor, belki doğru, belki yanlış, adil
yargılanmadığını düşünüyor. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne
tutukluluğunun altıncı ayında yaptığı başvuru, yeni görüşülmüş ve
AİHM, bir ara karar almış. Başvuruda yapılan şikâyetlerin ikisini
“kabul edilebilir” bulup, Türkiye’den 10 Nisan’a kadar savunma
istemiş. Bu savunmadan sonraki aşamada, ilk başvuruda “dava
sonuçlanmadığı” için reddettiği şikâyetleri kabul etme olasılığı bile
var! Dolayısıyla AİHM’nin ara kararı, tutuklunun lehine bir karar
olup, daha da lehine dönebilir…

Biri taze, öteki eski kaşar, almışlar ellerine paçavra bir gazetenin
AİHM’nin ara kararına dair paçoz çevirisini, sallıyorlar. Kaşarlık
ikonu eskisinin taze klonu kaşar, daha heyecanlı. “Mahkeemeee,
Ergenekon örgütünün varlığını kabul ettiii! Mahkeemee, Tuncay Özkan’ın
evinde silah bulundu dediii! Mahkeemee, işkence yok, dediiii, naa
karar burda!” diye ciyaklıyor. AİHM sandığı “mahkeeemeee”,
Silivri’deki mahkeme. Karar diye okuduğu satırlar, Ergenekon
davasındaki iddianame…

Demir parmaklıkların arkasında, hücresinde tutsak, o tek başına adamın
duygularını düşünün. Kimseyi arayamaz, kimseyle konuşamaz, kendisini
savunamaz. Zaten çıksa, konuşsa ne yazar?

***

Eski AİHM yargıcı ve CHP milletvekili Rıza Türmen, 16 Şubat tarihli
Cumhuriyet gazetesindeki yazısına, “AİHM’nin Tuncay Özkan/Türkiye
davası ile ilgili olarak aldığı karar konusunda yazılanları,
söylenenleri şaşkınlıkla izledim…” diye başlamış. Herkesin
anlayabileceği bir dille, açıklamış kararı, ne gam?

O paçavra gazeteler ve paçoz çevirmenleri, bu kaşarlar, zaten doğru
olanın peşinde değiller ki… Tam tersine, gerçeği saptırmak, şoke etmek
için varlar. Uyandırdıkları nefretten besleniyorlar. Nerede yalan,
dolan ve iftira, oradalar. Ne kadar çirkef, o kadar şöhret, onlar.
Doğuştan mı arsızlar, sonradan mı oldular, bilinmez. Ama hakaret
edilmekten, aşağılanmaktan zevk alıyorlar, besbelli. ‘Skatoloji’yi*
hayvanlar mı icat etti? Elbette bazı insanlara özgü bir sapkınlıktır,
skatofili.

***

Hücresinin sessiz yalnızlığında bir de bunlara göğüs germek zorunda
kalan Tuncay Özkan, “Bugünler geçer” diyor, okunmayan mektubunda.

“Ölmez de bu hücrelerden sağ çıkarsak, halkımızın önünde her şeyi açık
açık konuşuruz. Hatalarımız varsa özür dileriz. Sevaplarımızı da
terbiyemiz gereği sessizce geçiştiririz. Çünkü bize utanmayı da
öğrettiler. Ben milyonlarca insanın gözüne bakarak meydanlarda
konuştum. Alnım o günkü gibi ak ve dik. Hiç yalan söylemedim halkıma.
Hâlâ yalansız yaşıyorum. Ölümden korkmuyorum. Ama utanmaktan
korkuyorum. O nedenle herkesi, tarih önünde utanacağı sözlerden uzak
durmaya davet ediyorum.”

Boşuna kahretme Tuncay, bunları utandıramazsın… Çünkü ne onlar tarih
yazar, ne de tarih onları!

* Dışkı düşkünlüğü.

‘G’ NOKTASI

AYNALAR

Geceleri aynalar

pencerelere koşar

bir kenar perde aralığından

yıldızlar mı istersin

bulutlar mı

büyük gökyüzü mü

böyle anlarda

sevinçten parıldar yürekleri

sazlar türküler

kaplar her yeri

kötü makyajları

düşmanca hayalleri

ne kadar çirkinlik varsa

hepsini

kovarlar gözlerinden

omuzlarında dalgalarla

denizler gelir

geceleri aynalar

özgürlüklere koşar

A. Kadri ERGİN

“Buz kadar iffetli ve kar kadar temiz olsan da iftiradan kaçamazsın.”

WILLIAM SHAKESPEARE

RÖVEŞATA
Mine G. Kırıkkanat
 kirikkanat@mgkmedya.com

Related posts:

1. AİHM İLK ERGENEKON KARARINI VERDİ
2. DENİZ FENERİ İKTİDARIN YARGIYI KONTROL ETTİĞİNİN KANITIDIR
3. DURSUN ÇİÇEK: AKP’Lİ VEKİL TANIK OLARAK DİNLENSİN
4. VATANDAŞ OLARAK TALEBİMDİR
5. ‘AYIYLA YATAĞA GİREN TIRMALANMIŞ OLARAK ÇIKAR’

Restoranda romantik bir yemeğin ardından iki sevgili saatler geceye de yaklaşsa yürümek istediler. Beş-on metre yürüdükten sonra köşeyi dönüp kendilerini aşağıya bıraktıklarında sahil yolundaydılar.

Birden karşılarına çıkan ayın şavkı denize hoş yansıyordu. Çevredeki eğlence mekânları ve cadde ışıl ışıldı. Denizin iyot kokusu içilen şarap kokusunu bastırmıştı. Caddede ilerledikçe yol kenarına serpişen çiçekçiler, kuruyemiş, piyango satıcıları ekmek derdindeydi. Adam, sevgilisinin kulağına güzel sözler mırıldayarak ilerliyordu.  Birkaç kişiyi geçtikten sonra önünde beliren ve yalpalayan adamın hareketlerini garipsediler.  Hastamıydı, içkilimiydi, yine de ön yargılı olmamayı tercih ettiler. Adamdan gelen öksürük sanki ciğerini yırtarcasınaydı.  Üstü berbat adam, son öksürüğü ile ağzında biriken balgamı okkalıca yere bıraktığında cadde sarı, yeşilimsi ve cıvık bir hal almıştı. İki sevgili ne olduğunu şaşırırcasına önüne düşen öbeğe basmamak için kendilerini kenara zor attılar. Kadın; “Ha öküz, senin Allah belanı vermesin!” sitemiyle, sevgilisinin yüzünün buruşluğunun nereye götüreceğini biliyordu. Sevgilisi midesini iki eliyle tuttuğunda içeridekiler yerinde duramıyordu. Sandalın denizde sallanması gibi kayıktı… Kadın şaşkın ve ne yapacağını bilemiyordu. Yüzü sapsarı kesilen sevdiğini sarmalayıp kenara çektiğinde mideden çıkanlar çöplüğün yanındaydı. Adam gözleri yaşlar içinde öğürmekten kendine gelemiyordu. Biliyorum sevgili okurlarım sizinde mideniz kalktı ama öykü bu… Neyse kadın bir eliyle sevgilisini tutarken, diğer eliyle taksiyi çevirdi. Taksi şoförünün saçı birbirine karışmış, alt dudaklarına ulaşan bıyıkları sigaradan sapsarıydı. Kadın parlak çantasını arka koltuğun yanına koyup, sevgiliyle sohbete başladı. Mendil almak için çantasına el attığında, şaşırdı… Dönüp baktığında çanta yerinde yoktu… Avazı çıktığınca bağırdığında şoför ani frenle durdu. Adam şaşkın arkaya baktığında şoför; “Beyefendi, geldiğiniz yerde unutmuş olmasın?” dediğinde,  adam, “Olur mu öyle şey, çanta elindeydi.. Lütfen karakola çeker misin?” dediğinde şoför dudak bükerek kendinden emin karakolun önüne taksiyi yaklaştırdı.  Adam araçtan ayrılmadan kadın, sevgilisinden aldığı talimatla karakoldan polisi getirdi. Polis, taksinin direkt arka bagajına geçip şoförden açmasını istedi. Şoför tedirgin bakışıyla bagajı açtığında içinde yatan adamın elindeki çanta,  sokak lambasının ışığında parlıyordu…  İfadelerinin ardından karakoldan çıktıklarında gidecekleri otobüste durağa yaklaşmıştı…

İşte size günlük hayatta hepimizin başından geçebilecek olaylar. Daha bunlar ne ki diyenlerinizi duyar gibiyim. Cinayetler, kadın tecavüz ve dayaklarıyla ölümleri ardındaki kocaların aptalca konuşmaları. Trafikte magandaların duyarsızlığı, tinerci çocuklarının köşe başlarındaki bilinçsiz saldırıları, rüşvetler, siyaset ve dinle insanları kandıranlar,  maçlarda küfürle rahatladığını zanneden ve döner bıçaklarıyla rakip takım taraftarını düşman görebilen cahil insanlar topluğunun sapık hareketleri gibi daha neler neler yapan yurdumun insanları!…

Bütün bu biçimsiz ve görmek istemediğimiz olayların ardındaki gerçek nedir? Desem birçoğunuz yine ekonomik durumu öne sürecek… Doğru büyük bir etken…  Ben de;  ‘toplumun okuma kültürünün olmaması sonucu yansıyan cahillik’ diyorum.  Yalnızca  “A B C” yi bilmekle veya üniversite mezunu olmakla adam olunmuyor. Birçok etkenlerle geriliyor ve her an karşımızdakine patlamaya ve onu imha etmeye hazırız. Evet, toplum olarak okumayı sevmiyoruz. Bunun sonucu olarak da her türlü olumsuzluk toplumumuza geri yansıyor. 1500 lü yıllarda okuma alışkanlığını halkına kazandıran Finliler şimdi dünyanın en iyi eğitim ülkesi… Ya bizim ülkemiz?  Otobüs ve yeraltı treninde giderken veya parkta otururken  hep birbirlerini tepeden aşağıya süzüp, elbisenin markasını arayan insan topluluğu ile karşılaşırsınız.  Çok nadirdir elinde kitap ve gazete olan insan. İsterseniz bu yazımdan sonra ilk bindiğiniz otobüsü bir inceleyin ve kaç kişinin kitap okuduğunu izleyin ve bana yazın. Bende merak ettin doğrusu!…

Okuma ve yazma kültürü olmayan toplumların iki yakası bir araya gelmezmiş. Bende gelişmenin ve dünyanın iyi gidişatının insanların okumasından, araştırmasından ve kültürlü olmasından geçtiğine inananlardanım. Çünkü bilinçli ve kültürlü insan her alanda uyanıktır. Toplum içindeki davranışlarını, siyasilere vereceği oyunu, mağazalardaki tüketimini daha farklı yapar. Bunun için şimdiden adım atarak, bu toplumun gelecekte okuma alışkanlığını kazandırmak için her alanda girişimleri yapmamız bir vatan borcudur.

Bir kütüphane bir hapishane kapatır felsefesinden yola çıkarak, önce kendi kitaplığımdaki çift kitapları Facebook sayfam üzerinden küçük bir soru karşılığı çekilen kura sonucu verdiğim etkinliğime yazar ve yayınevleri ile yaptığım irtibatlarla genişletmekteyim. Herkesi Facebook sayfama davet ederek bu etkinliğime davet ediyorum. Üzüldüğüm bir nokta da 4 bini aşkın listemdeki arkadaşların 4-5 kitap verdiğim etkinliğime olan ilgisizliği… Buradan yazar arkadaşlarım yanı sıra, Nilüfer Akkılıç Kütüphanesi’ne, Elma ve Nilüfer Yayınları ile Müjdat Gezen Sanat Merkezi’ne teşekkürlerimi borç biliyorum.  Şu ana kadar 60’ı aşkın kitabı talihlisi ile buluşturdum.  Küçük ama anlamlı işler gelecekte toplumları farklılaştırabilir.

Yazımın başındaki kahramanlarımızın otobüste başından geçenleri yazmak istesem, yurdumun angutlarının yaptıkları inanın roman olur… Birde ne zaman otobüse bindiğimde yolcuların yarısından çoğunun elinde kitap, dergi veya gazeteyi okuduğunda, işte o zaman bu toplumun istediği yere geldiğine inanlardan olacağım…

Güzelliklerde buluşmak dileği ile kitaplı günler temennimdir…

Ertuğrul Erdoğan

Şubat 2012/Bursa

Facebook;  ertugrul.erdogan

www.erdoganlaedebiyat.com

erterd@msn.com

Twıtter:  @erterd

Related posts:

1. FACEBOOK’TA SİZİ KİMİN SİLDİĞİNİ ARTIK BİLECEKSİNİZ
2. Eğitimde İzmir Ne Durumda? / Samed Kocademir
3. FACEBOOK KENDİ MESSENGER’INI YAPTI
4. PKK FACEBOOK’TA BÖYLE ÇALIŞIYOR, DİKKAT EDİN!..
5. ÇOCUKLARINIZI İYİ DİNLEYİN…

Ömer YILDIZ: Sayın Hocam; öncelikle 26 Şubat Hocalı Soykırımı’nın anıldığı bu günlerde, sizlerin çalışmaları biraz daha ön plana çıkmakta. Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği olarak yıllarca beraber çalıştık ve okuyucularımızın da bu çalışmalardan haberdar olmasını istedim. Bu sene de çeşitli seminerler, eylemler ve imza kampanyalarıyla Türk Dünyasının sorunlarını dile getirmeye çalıştınız. Son olarak Birleşmiş Milletler önünde geniş katılımlı bir eylem gerçekleştirdiniz.

Abdullah BUKSUR: Evet, bu sene yine, 20 yıl önce Ermeniler tarafından işlenmiş bir insanlık suçunu bütün dünyaya haykırmak için toplandık. Azerbaycan’ın Hocalı ilinde, 1992 yılının, 25 Şubatı 26 Şubat’a bağlayan gecesinde, soğuk ve karanlık, Ermenilerce işlenen Hocalı soykırımına şahitlik etmişlerdir. Amacımız tüm dünyanın bu savaş suçuna şahitlik etmesidir.

Ö.Y. : Hocam insanlık suçu olduğunda hemfikiriz peki ya savaş suçu söylemini neye dayandırıyorsunuz açıklar mısınız?

A.B. : Ermeni güçleri bölgedeki 366. Alayın da desteği ile giriş ve çıkışları kapatıp, “Cenevre sözleşmesini”, Birleşmiş Milletler “İnsan hakları Evrensel Beyannamesi”ni, “Vatandaşlık ve Siyasi Haklar Sözleşmesi”ni, “Askeri Çatışma Zamanı ve Ateşkes Zamanında kadın, Kadın ve Çocukların Korunması sözleşmesi” ne aykırı olarak savaş suçu işlemiştir. Hiçbir Sözleşmede, beyannamede yeri olmayan bir durum söz konusu Hocalı’da.

Ö.Y. : Doğu Türkistan’da, Karabağ’da, Kırım’da, Batı Trakya’da, Kerkük’te, Bosna Hersek’te, kısacası Türklerin bulunduğu tüm coğrafyalarda hep soykırım, katliam, asimilasyondan bahsediyoruz bu herkesin malumu… Peki, Hoca’lı da ne oldu?

A.B. : Hocalı da yaşananlar bu saydıklarınızdan pek farklı olmamakla beraber, beterin beteri var dedirten niteliktedir. Ermenistan ordusu, tamamen sivil olan bu insanları sahip oldukları Dini ve Milli kimliklerinden dolayı, kadın, çocuk, yaşlı ayrımı yapmadan, 613 insanı, akla hayale gelmeyecek en ağır işkenceler uygulayarak, tamamen yok etmek için katletmiştir.

Ö.Y. : Hocalı’da yaşananların, literatüre (alan yazınlarına) göre soykırım olduğunu söylüyoruz peki bunu biraz daha somutlaştırabilir misiniz?

A.B. :Ermeni ordusunun gerçekleştirdiği bu katliamı bizim soykırım olarak tanımlamamızın nedeni; Birleşmiş Milletlerin, 1948’de Soykırım Suçunu Önleme ve Cezalandırma Anlaşması’nda (Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide) soykırımı resmen bir uluslararası insanlık suçu olarak tanımlamış olmasıdır. Beş maddeden oluşan bu anlaşmanın üç kategorisi Hocalı’da vahşice yaşanmıştır.
Ö.Y. : Hangi kategoriler peki bunlar?

A.B. : 1. Herhangi bir gruba mensup olanların öldürülmesi; (Hocalı’da öldürülenlerin tek suçu Ermeni olmamaktı)
2. Herhangi bir grubun mensuplarına ciddi surette bedensel veya zihinsel zarar verilmesi; (Çocukların iliklerinin alınması – çocukların üzerinde yapılan ilaç denemeleri, bedenlerine kızgın demirlerle haç işaretleri basılması v.b.)
3. Herhangi bir grubun bütünüyle veya kısmen, fiziksel varlığını ortadan kaldıracağı hesaplanarak, yaşam şartlarını kasten değiştirmek; ( 83 çocuk – 106 Kadın – 70 Yaşlı insanlar birlikte 8 Aile komple yok edilmiş, Katliamdan 478 kişi ağı yaralı kurtulmuş – 1275 alıp götürülmüş – 150 kişiden ise hala haber alınamamaktadır.)

Ö.Y. : Görüldüğü üzere tüm uluslar arası anlaşmalara, sözleşmelere aykırı bir durum. Bunu yaşayanların Türk oldukları akla gelince acımız bir kat daha artıyor. Umarım her vatandaşımız bu hassasiyetimizi anlar ve iç dünyalarında, bu kardeşlerimizin yaşadıkları acıyı bir nebze olsun hissederler. Peki, hocam bu çalışmalarınızda ki amaç nedir? Türk ve Dünya kamuoyundan ne istiyorsunuz bu konuda?

A.B. : Biz “Hocalı İçin Adalet” istiyoruz. Hocalı Soykırımını yapan ve “Ermenistan’ı o dönemde yönetenler hesap versin” istiyoruz. Onlar hesap vermedikçe dünya da soykırımlar yaşanacaktır.

Ö.Y. : Devlet teröründen bahsediyorsunuz sanırım?

A.B. : Tabi ki; Hocalı Katliamı “Ermenistan Devletinin Silahlı Kuvvetleri tarafından sivil insanlara yönelik yapılan toplu katliam”dır.

Ö.Y. : Bu konuda çalışma yapan uluslar arası kuruluş var mı peki, ya da yaşananları soykırım olarak nitelendiren?

A.B. : İKÖ tarafından, “insanlığa karşı cinayet” olarak kabul edilmiştir. İslam Kalkınma Örgütüne üye olan 51 devlet Parlamentoları bu facianın insanlığa karşı işlenen cinayet gibi tanımaya ve yapılacak kampanyaya hem milli, hem de uluslararası alanda tam destek verme kararı almışlardır.

Ö.Y. : Türkiye ne yapmalı?

A.B. : Türkiye, bir an önce bu kararı meclisinden geçirerek uygulamaya koymalıdır. “Hocalı İçin Adalet” kampanyası 2009 yılının 26 Şubatında başlamış ve şu anda 30’dan fazla ülkede başarı ile devam etmektedir.

Ö.Y. : Basın açıklamalarınız, Birleşmiş Milletler Temsilciliği önüne siyah çelenk koymanız basında da yer aldı. Umarım bu çalışmalarınız sonucunda Türklere karşı uygulanan katliamlar Dünya kamuoyunu olmasa da Türk Milletini biraz daha araştırmaya ve tepkisini koymaya yöneltecektir. Son olarak şunu sormak istiyorum: bundan sonra ne olacak?

A.B. : Her yıl 26 Şubatta yaptığımız bu açıklamayı, dua ediyoruz ki “gelecek yıl yapmayalım.” Ne yazık ki hala, Hocalı da yaşananlar “soykırım” olarak tanınmadı. Ermeni Soykırımcılar bilsinler ki işlemiş oldukları insanlık suçu cezasız kalmayacaktır. Bizler insanlık adına bu davanın takipçisi olacağız.

Ö.Y. : Türk Dünyasıyla ilgili çalışmalarınızdan ötürü yoğun bir dönemde olduğunuzu biliyorum, Yoğun programınıza rağmen vakit ayırdığınız için teşekkür ediyorum. Çalışmalarınızda başarılar…

A.B. : Böyle bir imkân sunduğunuz için ben teşekkür ediyorum. “Türk Dünyasında Çalışan kadınların sorunları” toplantısı düzenlemekteyiz bu günlerde. Çok geniş katılımlı olması hasebiyle yoğun bir dönemdeyiz. Umarım daha geniş bir zamanda Türk Dünyasında yaşanan olumsuzluklara daha detaylı değiniriz. Sizlere de çalışmalarınızda başarılar.

Abdullah Buksur
Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği Genel Başkanı

Ömer YILDIZ ( Yazıları Facebook’tan takip etmek için : http://www.facebook.com/mryldz46 )
Mail adresi: mr_yldz@hotmail.com

Related posts:

1. EMPERYALİZMİN ‘SOYKIRIMI’ SUÇLAMASI VE SENDİKALAR
2. 100 YILIN KUŞATMASINI YARMAK!..
3. HEPİMİZ AZERİ’YİZ DİYELİM Mİ
4. Şenol Çarık’ın Irmak Zileli İle Röportajı / Bir Kitabın Başına Gelebilecek En İyi Şey Eşik’in Başına Geldi
5. Mustafa Mutlu / Kızılay Başkanı’nın istifası yeni bir Dolmabahçe olayı mı?

Fenerbahçe Cumhuriyeti…

Hep duyardım; pankartlarda, formalarda, şapkalarda görürdüm. Bunu bir kelime esprisi sanırdım. Oysa ki ayan beyan Cumhuriyetmiş adamlar. Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlarının yapamadığını yaptı Fenerbahçe Cumhuriyeti Vatandaşları…

Milletvekili, asker, yazar, gazeteci ülkenin, geleceğine ışık tutan, terörle mücadelede efsaneleşen, yazılarıyla toplumu derin uykusundan uyandırmaya çalışan insanları sabah 5 operasyonlarıyla sorgusuz sualsiz içeri aldılar ses çıkarmadık, bu insanlar ailelerinden çocuklarından ayrı kaldılar göz yumduk, “şu an elimizde bir delil yok ama arıyoruz bulmamız an meselesi” diyerek hukuku göz göre göre katlettiler bana mısın demedik…

Öğle vaktine doğru oturduğumuz odadan “ of bunaldım” diyerek kendimizi dışarı atıyoruz, ne de olsa insanın ruhu sıkılıyor değil mi duvarlar üstüne üstüne geliyor? Çıktık dolaştık, sevdiklerimize vakit ayırdık… Peki, bin gündür sebepsiz yere dört duvar arasında yaşamanın ne olduğunu bir kez olsun düşünebildik mi?

Soğuk, kar, ayaz demeden ellerinde Türk bayrağı ve Mustafa Kemal posterleriyle Silivri önünü mesken tutan yürekli dostlarımı tenzih ediyorum. Milli menfaatleri, kişisel menfaatlerinin üstünde tutan bu insanlar durumun vahametini idrak edenlerin gönlünde zaten yerlerini buldular.

Yazının gidişatından, Fenerbahçeli taraftarları suçlayacağım düşünülmesin. Tepkilerini koymaları, haksızlığa uğradığına inandıkları bir insana destek vermeleri gerçekten özlediğimiz ve hatta örnek alınması gereken bir görüntü… Ama o gençlerimizi daha başka tepki konulması gereken platformlarda görememekte bir hayli üzücü…

Futbolun gücü de tam bu noktada ortaya çıkıyor sanırım. Büyük bir derbi sonrasında, birbirinden habersiz, birbirini hiç tanımayan insan yığınları sloganlar eşliğinde Ankara’da Kızılay’a, İstanbul’da Taksim’e akın ediyor. Hiçbir yönlendirme, planlama olmadan hem de. Ortak bir bilinç oluşmuş ve içgüdüsel olarak yapılıyor bu… Aynı bilinç başka hiçbir olayda gösterilmiyor…

İspanya devlet başkanı Franco’ya muhabir sormuş bir zamanlar: “ bu insanları bu krize, işsizliğe, bunalıma rağmen nasıl yönettiniz?” diye. Devlet başkanı ise: “ yüz bin kişilik üç tane ‘beşik’ yapıp sallayarak” demiş. Ne kadar dâhiyane değil mi? Statlar ve orda avutulan bir topluluk. Ağlayan çocuğu susturmanın en basit ve herkesçe bilinen yoludur. Ağlayan, sızlanan, halinden memnun olmayan bebekleri…

Tuttuğumuz takımı sahiplendiğimiz kadar yapılan haksızlıklara karşı dursak, kulüp başkanları için gösterdiğimiz tepkiyi bu ülkenin gerçek evlatları için gösterseydik zaten bu halde olmazdık. Deniz Feneri, Mit olayları, füze kalkanı, haksız atamalar, yolsuzluklar, terör olayları, kadrolaşma, özelleştirmeler, tutuklamalar ve daha nicesi hakkında ardı ardına iki cümle kuramayan gençlerimiz, şike davası dosyalarını baştan sona anlatır size, üstüne birde haksızlıktan dem vurur adaletsizlikten bahseder. Saydığımız konularda bana dokunmayan bin yaşasın tavrı takınan insanımız söz konusu Fenerbahçe olunca cesur yürek gibi kendilerini meydana salar ki örneklerini izliyoruz…

Helal olsun Fenerbahçe taraftarı, helal sana sokaklara dökülen genç arkadaşım; hakkını yedirmedin!, zalimin karşısına dikildin ve hesap sordun!, yüreklere korku saldın!, birlik beraberliğin ne demek olduğunu bizlere gösterdin!, sen üzerine düşeni yaptın… Bizler “seve seve” karşı koyamadık adaletsizliğe, “şike” ile karşı koymak gerekiyormuş öğrettin…

Ömer YILDIZ ( Yazıları Facebook’tan takip etmek için : http://www.facebook.com/mryldz46 )

Mail adresi: mr_yldz@hotmail.com

Related posts:

1. Oktay Akbal Yazdı: Hepimiz Silivri’de Olmalıyız
2. ‘Silivri’de 4 yıl az Deniz Feneri’nde 4 ay çok!..’
3. Tuncay’dan adalete Silivri belgeseli
4. ‘12 Eylül 2010 darbesinin simgesi Silivri Cezaevi’
5. Silivri ile ABD Büyükelçiliği Arasındaki Köprü: Sızıntı – Emre Kongar

Ulusal Kanal’da yayınlanan parmak izleri belgeselinin  ilk bölümü Eşref Bitlis suikasti.

Related posts:

1. Tuncay’dan adalete Silivri belgeseli
2. PKK’dan Mayınlı Saldırdı

Ulucanlar, müze oldu.

Deniz orada yatmıştı.
Yusuf, Hüseyin…
Orada asıldılar.
Bülent Ecevit, Muhsin Yazıcıoğlu orada yattılar,
sağcı solcu, Mustafa Pehlivanoğlu, Necdet Adalı… Nazım Hikmet, Necip Fazıl, Fakir Baykurt, Kemal Tahir, Halikarnas Balıkçısı.

Darağacı var, orijinal.
19 can, yağlı urgan.

Tecrit hücresi var.
Nasılmış acaba diye hissetmek istersen, kelepçelenip içeri tıkılıyorsun, drann diye örtüyorlar demir kapıyı, bir saat kalıyorsun… Anlıyorsun saat denilen kavramın seneden
uzun olduğunu.

Ki, o tecrit hücresinden çıkınca… “Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar, ve ben, ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak, bu kadar mavi, bu kadar geniş olduğuna şaşarak, kımıldamadan durdum, sonra saygıyla toprağa oturdum, dayadım sırtımı duvara, bu anda ne düşmek dalgalara, ne baş aşağı, ne baş yukarı, bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım… Toprak, güneş ve ben, bahtiyarım” demiş Nazım… Anlamaya çalışıyorsun.

Kulaklık var.
Takıyorsun…
Beynine saplanmış tornavidayı kanırtırcasına, işkence dinliyorsun.

Kişisel eşyalar var… Muhsin Yazıcıoğlu’nun seccadesi, Bülent Ecevit’in kasketi, Hüseyin İnan’ın idamdan sonra jiletle kesilip çıkarılan fanilası, Deniz Gezmiş’in cigarası.

Ranzalarda, son mektuplar…
“Gün gelecek hiç bitmeyecek, gün gelecek sana kavuşacağım. Ağlamayı bil, gülmeyi unutma, cezaevini sev demiyorum ama, bu kötü yataklarını asla unutma.
Zincir soğuk, zindan yaş, belki biraz üşürüz, hele başım zindandan çıksın, görüşürüz” diyen satırlar.

Ve, bi şey daha var…
4’üncü koğuşun duvarında.
Poster.

“Nedir o poster”e geleceğiz elbette ama, 4’üncü koğuş deyip geçmemek lazım… Utanç Müzesi’nin simgesi, 4’üncü koğuş… 80 kişi kapasiteli güya, 200 kişiyi tıkmışlar oraya, ranzaları bitiştirip, ayaklı-başlı yatmışlar, yer kalmadığı için, mecburen nöbetleşe uyumuşlar.

Başarısız firar için kazılan tünellerden biri de, 4’üncü koğuşta… Ve, ölüm orucuna yattıkları için tutukluların diri diri yakıldığı, sözde “hayata dönüş” operasyonunun başladığı koğuş o.

İşte o koğuşun…
İdeolojilerden, yasadışı örgütlerden ibaret sanılan
o 4’üncü koğuşun duvarında
bi poster var.

Fenerbahçe posteri!

1988-1989 sezonunda şampiyon olan Fenerbahçe’nin posteri… Schumacher, Oğuz Çetin, Şenol Ustaömer,
Hasan Vezir, Turhan Sofuoğlu, Nezihi Tosuncuk, Müjdat Yetkiner, Hakan Tecimer, İsmail Kartal, Aykut Kocaman, Rıdvan Dilmen.

Kime ait, kim yapıştırmış oraya, bilinmiyor. Cezaevi boşaltıldıktan sonra yapılan temizlik sırasında 4’üncü koğuşun duvarında bulunmuş…
Müzeye dahil edilmiş.

Belli ki, müebbete mahkum Alcatraz Kuşçusu’nu hayata bağlayan kanarya gibi… Kanarya posteriyle hayata tutunmuş 4’üncü koğuştan biri.

Ve “memlekete zararlı” diye zulmedilen insanların “milli” futbolcularla gurur duyduğunu… Tecrit atmosferinde “derbi
nasıl biter?” diye sohbet ettiklerini, Galatasaraylı, Beşiktaşlı diye birbirlerine takıldıklarını düşünüyorum… Yüreğime kıymık batıyor.

Yazının burasına kadarını muhtemelen hatırlamışsınızdır… Ulucanlar müze olduğunda yazmıştım. Ve, dün, öylesine enteresan bi gelişme oldu ki, devamını yazmaya karar verdim.

Çünkü…
23 sene sonra…
Ulucanlar’ın duvarındaki o efsane poster, Oğuz Çetin, Aykut Kocaman, Rıdvan Dilmen, Turhan Sofuoğlu, Hasan Vezir, Hakan Tecimer…
Silivri’ye geldi iyi mi!

“Milli” gururlarımız, Saffet Sancaklı, Semih Yuvakuran, Engin İpekoğlu, Selçuk Yula, Şenol Çorlu, Erdi Demir, Ogün Altıparmak, Aydın Örs’le beraber… Duruşmayı izlediler.

Alcatraz Kuşçusu’nu
hayata bağlayan kanarya
gibi… Kanarya’yla hayata tutundu Silivri.

Ve, içerdeki posterleri dışardaki duvarlara yapıştırılan efsane bi kadro daha var orada… Genelkurmay Başkanı, şeref madalyalı subaylar, saygın profesörler, gazeteciler, halkın “özgür” iradesiyle seçilmiş milletvekilleri… Bakalım, ne zaman müze olacak Silivri.

Related posts:

1. Ayıp soru / Yılmaz Özdil
2. Yılmaz Özdil / Sayaçlar ölmez vatan bölünmez
3. YILMAZ ÖZDİL YAZDI: 10 KASIM
4. KASIMPATI.. / Yılmaz Özdil
5. Yılmaz Özdil / At heykelini sünnet ettiler…

Türkiye’ de ilk televizyon yayını 14.08.1966’ da TRT kapalı devre yayınlarıyla başladı. Sonra aradan 46 yıl geçti bin tane olay oldu, yayın oldu falanda filan…

Yarım asıra yakın olan televizyon tarihimiz boyunca ekrana baktığımızda geldiğimiz nokta canımlı cicimli, bazı bazı gerilimli çiftlerin birbiriyle çay içmesi. Başarılı ve ciddi bir konuma gelindiği için çayın demli yada açık olduğu hakkında saçma sapan detaylar tabiiki vermeyeceğim.

Yarım asıra yakın olan televizyon tarihimiz boyunca ekrana baktığımızda geldiğimiz nokta bir grup insanın önündeki kutuların mührüne olan evlat sevgisi ve kutu açıldıktan sonra aynı anda kahroluşları veya sevinçten değişik sesler çıkarmaları ve program sunucusunun kutu açmaya olan düşkünlüğünü; ‘’ aç dersen açarım’’ şeklinde nitelemesi.

Yarım asıra yakın olan televizyon tarihimiz boyunca ekrana baktığımızda geldiğimiz nokta Hürrem Sultan’ ın Rus olduğunu ama Münih aksanı konuştuğunu öğretmek ve  yastık kullanarak oyunculuk yapan hanımefendiyi çiftleşme sahnelerinin vazgeçilmezi yapmak. Ayrıca benim buna hiçbir itirazım yok. Ben sadece yastığın akibetini merak ediyorum.

Ekleyebileceğimiz daha bir çok şey var tabi. Bu şekilde anlatmamın nedeni , ilk baktığımızda abartı olarak düşünebileceğimiz şeylerin hepsini günümüz televizyonlarındaki medya anlayışı yüzünden yaşıyor olmamız. Çünkü bizim medyamız üretmiyor. Yayıncılık üzerine düşünen, sorgulayan  bir tane büyük kanal gösteremeyiz. Bize verilen ya absürt komedi tadındaki izdivaç programları, ya acı,entrika,kavga endeksli ve yaratıcılıktan yoksun diziler ya da başka ülkelerden alınan formatların bize kakalanması ve bunun en düşük seviyede yapılması. Bunun sonucunda halkın git gide düşünmekten ve sorgulamaktan uzak bir yapıya gelmesi ve cahilleşmesi.

Hepimiz halk böyle istiyor yapçak bir şey yok diye düşünmüşüzdür. Ama siz birini sigaraya alıştırırsanız sonra ondan sigarayı bırakmasını bekleyemezsiniz. Türkiye’de de son 10 yıldan beri bu sistem işliyor.

Çağdaş ÖZER

Related posts:

1. KÜRESEL DİNAZORLAR VE TELEVİZYON MAKİNASİ
2. Silivri ile ABD Büyükelçiliği Arasındaki Köprü: Sızıntı – Emre Kongar

Aslında…

“Provokatör” yoktur.

“Bürovokatör” vardır.
Yani…
Savsaklayan, işini yapmayan bürokrat.
*
Sabahtan akşama kadar fosur fosur bürosunda oturur, dünya yansa, en son onun haberi olur… İş işten geçtikten sonra “provokatörün işi” der, çıkar işin içinden.
*
Bi de “purovokatör” vardır, “bürovokatör”ün en yakın arkadaşı, kankası.
Ne kadar çok işini yapmayan bürovokatör olursa, purovokatör de o kadar rahat at oynatır, malı götürür, keyifle purosunu tüttürür.
*
Trafik canavarı…
Yoktur.
“Biz bu makamlarda oturuyoruz ama, haybeye oturuyoruz, bildiğin beceriksiziz, durduramıyoruz” diyemediğin için, her defasında ne dersin?
“Trafik canavarı hortladı” dersin.
*
“Tüyü bitmemiş yetim” mesela…
Yoluna yoluna kaz’a dönen devlet babanın efsane evladı… Güya “hakkını koruyoruz” diye diye hırsızların
dilinde tüy bitti ama,
yetim kabak hâlâ.
*
Ya “dış mihrak?”
Hiçbir günahı olmayan hükümetlerimizi zor duruma sokan her türlü fenalığın altında onun parmağı vardır. Cumhuriyet kurulduğundan beri arıyoruz. Henüz robot resmi bile çizilemedi.
*
Kurumları çalışmayan…
Başına bi iş gelmesin diye “korktuğu için mi kaçtığını, kaçtığı için mi korktuğunu” bilemeyen adam sende’ciler tarafından yönetilen uyduruk ülkelerde olur böyle şeyler.
*
Ve “cemaat” denilen de… Böyle bi şeydir.
*
Yok desen…
Bu ne?
Var desen…
Hani nerde?

Related posts:

1. Tüptür, tüp / Yılmaz Özdil
2. Yılmaz Özdil Yazdı: Basın’ç odası
3. Best of 2011 (part one) / YILMAZ ÖZDİL
4. YILMAZ ÖZDİL YAZDI: 10 KASIM
5. Yılmaz Özdil Yazdı: Mit’oloji

Türk futbolunun tüm tartışmaların ötesinde bence gelmiş geçmiş en iyi santraforlarından biridir Hakan Şükür. Büyük başarılara imza atan takımıyla ve Türk Milli Takımı’na yaptığı kaptanlıkla adını tarihe yazdırdı.

Şimdi AKP’den Milletvekili… Ama sanırım ne o bunun farkında, ne de millet… Çünkü performansı ne yazık ki, son dönemdeki futbolculuğuna benziyor. Zira hiçbir şeye katkıda bulunduğu görülmüyor, hele ki bu dönemde…

İlk seçildiği süreçte basının kendisine bir sorusu üzerine şu yorumu yapmıştı: “Sayın Başbakanımız daha iyi bilir, ama…” Bir başka sual üzerine de ‘Büyüklerimiz zaten gerekli çalışmaları yapıyorlar’  diyerek yanıt vermişti. Peki o zaman adama sormazlar mı? Senin orada ne işin var?

Üstelik geçmişe yönelik mukayese yapıldığında, kendi ihtisas alanlarındaki performansları kıyaslandığında gerek Başbakan’dan, gerekse meclisteki o büyüklerinden çok daha parıltılı bir kariyere sahip. Ama Hakan Şükür ortada yok. Ortada olmadığını ben söylemiyorum.

CHP Grup Başkanvekili Muharrem İnce takip etmiş. İşte İnce’nin sözleriyle meclis çalışmalarına katılımının detayları: “Ben Hakan Şükür’ü bu kürsüde aylık takibe aldım. 4 komisyon toplantısının üçüne katılmamış. 35 açık oylama yapılmış 25’ine katılmamış. Bir defa yerinden konuşma yapmış.”

Diyelim ki devlet meselelerinden anlamıyor. Bu durumda tekrar ‘niye oradasın’ sorusu gündemi gelir ya neyse… Fakat Türk futbolunda yer yerinden oynuyor. Şike davaları açılıyor, terör örgütü suçlamalarıyla ortalık adeta kan gölüne çevriliyor. Hakan Şükür’den ses var mı? Yok… Türkiye’deki en büyük kulüplerden birinin başkanı tutuklu olarak yargılanıyor ve kulübünün Şükür’e de yakın cemaat tarafından ele geçirildiğini iddia ediyor. Hakan Şükür’den olumlu ya da olumsuz ses çıkıyor mu? Hayır…

Eski bir futbolcunun meclise gittiği ve gündemin futbol ile yıkıldığı bir süreçte, konuyu en iyi bilmesi muhtemel bir milletvekili ne yapıyor? 200 bin TL karşılığında futbol yorumculuğu… Top o kaleyi mi girdi, yoksa ofsayt mıydı? Birileri bizimle dalga mı geçiyor?

Bir milletvekilinin asli işini bırakıp, dışarıda iş yapması doğru mu? Doğru da bulabilirsiniz, yanlış da… Ama o zaman Muharrem İnce’nin sorusuna da yanıt verilmesi gerekiyor. Diyor ki: ‘Ben ücretsiz öğretmenlik yapmak istedim, izin verilmedi. Peki bu ne şimdi?’ Hadi verin cevabını…

Türkiye gerçekten son dönemde bir ciddiyetsizlik zirvesine imza atıyor. Ama daha acısı bu tartışmaların basının gündeminde de yer bulması gerekiyor. Fakat basın çıldırmış… Fakat  medya çığrından çıkmış.

Yandaşlık o denli kontrolden çıkmış ki, Sabah Gazetesi’nin Yazarı Engin Ardıç, özürlü bir milletvekili için ‘Hem özürlü, hep CHP’li’ ibaresini kullanabiliyor. Kendi içinde zaten kabul edilebilir bir ibare olmamakla birlikte, Şükür için tek satır eleştiri yazılamıyor. Ben hepsini bir kenara attım. Zaten ne yaptıkları belli değil. Ama ben kaptana seslenmek istiyorum: “Ayıp olmuyor mu?”

cetinunsalan@yahoo.com

Related posts:

1. HAKAN ŞÜKÜR KAYBOLDU
2. Necati Doğru / Libyalının Kıldığı “Şükür Namazı” Abdestsiz!
3. İçerik tartışması / Melih Aşık
4. Yusuf Yavuz / Yargıda ‘HES’YK’ tartışması
5. MUHALEFET OLMAK DURUŞ İSTER

CHP Istanbul Milletvekili Şafak Pavey’e, ”Hem özürlü hem CHP’li” diyen Engin Ardıç:
Sen de;
Bağımsızlık mücadelemiz olan Kurtuluş Savaşı’nda; Kasımpaşa’dan Anadolu’ya silah ve cephane kaçırılması işlerini yürüten kahramanlardan birisi olan Cemil Efendi’nin bir garip torunusun!
Geçmişine söven bir çocuksun!
Her şeyi unutursun!
Yoksul bir ailenin Trabzon’da doğan oğlusun,
Nedendir bilinmez,
Şimdi geçmiş karşımıza zenginlerin iktidarını savunursun!
Bir acayip adamsın Engin Ardıç!
Cemaatle hükümet arasında mekik dokursun!
Bazen sessiz kalmanın en iyi cevap olduğunu bilmezsin!
Hemen her konuda konuşursun!
Alabildiğine muhalefete vurursun!
Haydarpaşa’yı otel yapacaklar, millet isyan ediyor:
Sen hükümetin sözcüsü olursun!
Dersin:
”Tabii, Haydarpaşa otel olsun!”
Bu ülkenin yurtsever gençlerine cahil/bilgisiz diyensin Engin Ardıç!
İlhan Selçuk’u yalancı olarak atfedensin!
Kemalettin Kamu’ya, Aka Gündüz’e saray şaklabanı diyensin!
Çok kabasın ve çok terbiyesizsin!
CHP Istanbul Milletvekili Şafak Pavey’e, ”Hem özürlü hem CHP’li” diyen Engin Ardıç!
Sen de hem yandaş, hem yalaka, hem de oportünistsin!
Rehabilitesi mümkün olmayansın!
Tuhafsın yani! Tuhafsın!

MERT CAN MALKOÇ
Siyaset Meydanı Halk Meclisi Üyesi

Related posts:

1. Serdar Akinan / Algıda birlik mümkün mü?
2. MEN DAKKA DUKKA…
3. Hakan Fidan ve PKK – Emin ÇÖLAŞAN
4. Şikeşuka… / Melih Aşık
5. ERDOĞAN İŞBAŞI YAPTI

Related posts:

1. Tarihin Soluna Geliyoruz!
2. Mustafa Balbay / Tarihin Soluna Geliyoruz!
3. Emin Çölaşan Yazdı: Ben Tatilde İken
4. NOEL BABA TUTUKLANDI!..
5. Noel Baba / Yılmaz ÖZDİL

MİT Müsteşarı ile eski müsteşar ve eski müsteşar yardımcısını ifade vermekten kurtaracak yasa değişikliği teklifini veren AKP Isparta Milletvekili Recep Özel, önergesinin gerekçesini dün Sabah’ta şu sözler ile açıklıyordu:

“Savcının yaptığı yorum hatasını Meclis düzeltiyor. Savcı mevcut yasayı çok dar yorumladığı için MİT görevlilerini ifadeye çağırdı.”
Türkiye’deki yargı sisteminin kanunları dar yorumlaması genel bir sorun.
Geçenlerde bir gösteride polise plastik su şişesi attığı için bir genç “terör suçundan” mahkûm edildi örneğin.
Sayısız genç, pankart açtığı için, bir gösteride slogan attığı için hapiste yargılanmayı bekliyor.
Memleketlerindeki dereleri ve doğal çevreyi korumak için demokratik haklarını kullananlar hapis cezası istemiyle yargılanıyor.
Bunların hepsi ama hepsi adalet sistemimizin kanunları yorumlarken özgürlükleri genişletmek yerine dar yorumlarda bulunmayı tercih etmelerinden kaynaklanıyor.
Ve bu sorun ile dün karşılaşmış değiliz, yıllardır böyle ama AKP milletvekilinin aklına bu durum ancak MİT Müsteşarı’nın ifadeye çağrılmasıyla geliyor!
AKP’nin derdinin de zaten aslında “kanunların dar yorumu” filan olmadığı, aynı milletvekilinin şu sözlerinden de anlaşılıyor:
“Memleket için çalışanlar bu kadar kolay harcanmamalı!”
Tansu Çiller’in Susurlukçuları korumak için söylediği “devlet için kurşun atan da, kurşun yiyen de şereflidir” sözlerinin yeni bir versiyonu! Onun kadar açık ve cesur değil ama aynı kapıya çıkıyor.

Demek ki sadece ‘üç beş kırık testi’ değilmiş!

İSTANBUL’da Marmaray inşaatı sırasında ortaya çıkan arkeolojik bölgenin kazı işlemi tamamlanmış. Bulgular, İstanbul Arkeoloji Müzesi tarafından “Fotoğraflarla Kazı Günlüğü” ismiyle kitaplaştırılmış bulunuyor.
Radikal’de Ömer Erbil’in haberinde anlatıldığına göre 2004 yılından bu yana süren kazılarda İstanbul’un tarihi, Genç Osmanlı’dan Bizans’a ve neolitik çağa kadar katman katman gözler önüne seriliyor.
Kazı sırasında toplam 35 bin eser belgelenip, fotoğraflanmış ve müzeye kaldırılmış. İstanbul’un 8500 yıl içinde geçirdiği süreç içinde kentin kültürel, sanatsal ve jeolojik dönüşümü böylece yeniden anlaşılmış oluyor.
Yani durum Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın “üç beş testi” diye tarif edip, küçümsediği durumla hiç alakalı değil. Başbakan’ın zihniyetine kalsa ve bu kazılar tamamlanmadan inşaat sürdürülmüş olsaydı, büyük bir insanlık mirası yok olup gidecekti. Demek ki başbakanların her söylediği ve emrettiği şey doğru olmayabiliyormuş!
Yeri gelmişken Arkeo Atlas’ın özel koleksiyon sayısından da söz etmek istiyorum.
Anadolu’nun Arkeoloji Atlası isimli dizinin bu yeni kitabında Son Tunç Çağı’ndan Helenistik döneme kadar olan arkeolojik tarih anlatılıyor. Tarih açısından ne kadar zengin bir ülkede yaşadığımızın yeni bir belgesi bu ve söz konusu döneme ait bütün arkeolojik çalışmaların ve yerlerin bir arada bulunabileceği önemli bir eser. Doğa Koleji’nin desteği ile yayımlanan dizinin editörü Necmi Karul’u ve emeği geçen yerli yabancı tüm arkeologları bu nedenle kutlamak isterim. Kütüphanemizde böyle bir eserin bulunması, üzerinde yaşadığımız toprakları daha iyi tanıyabilmemiz için yararlı olacaktır.

Sivilleşme nerede kaldı?

AKP ve yandaş yazarlara bakarsak Türkiye hızla sivilleşen bir ülke!
Çoğu birbiriyle bağlantılı davalarda muvazzaf generallerin neredeyse üçte biri tutuklu yargılanıyor, darbe planı yaptıkları ileri sürülen subaylar hapiste.
Artık asker hoşlanmadığı meseleler ortaya çıktığında gizli açık demeç vermiyor, Yüksek Askeri Şûra’da ve MGK’da siviller masanın başında oturuyor vs.
Sivilleşmeyi sadece “rejim üstündeki asker gölgesinin kalkmasından ibaret zannedenler için” Türkiye’nin sivilleştiğini söylemek kolay ve yeterli tabii.
Ama gelin görün ki sivilleşme dediğimiz şey sadece askerin kışlasına dönmesinden ibaret değildir. Kamu yönetiminin, devletin görevlilerinin de hesap verebilmeleri ile de ilgilidir ki günümüzde böyle bir durum da görünmüyor.
Devlet görevlileri işledikleri suçlar ya da kamu hizmetini görürken yaptıkları hatalar nedeniyle hesap vermiyorlarsa, hesap sorulamıyorsa orada “otoriter bir yönetim” var demektir ve sivil bir demokrasiden de söz edilemez.
Üniformalı devlet görevlilerinin yerini, üniformasızlar alıyorsa vesayet rejimi de sürüyor demektir.
Ve Türkiye, bu açıdan bakınca hiç sivilleşemedi!
Kamu görevlilerinin işledikleri suçlardan soruşturulmaları bile amirlerinin izni ile mümkün olabiliyor. Hrant Dink cinayetinde ihmali ya da kastı olan (soruşturulmadığı için hangi durum geçerli bilemiyoruz) kamu görevlileri bu nedenle soruşturulamadı. İzmir’de karakolda dayak yiyen kadına “sağlam” raporu veren hekim de bu nedenle paçayı kurtardı. Örneklerin sayısını bu sütunu dolduracak kadar artırabilirim.
Türkiye’de dokunulmazlığı olanlar sadece milletvekilleri değil, neredeyse bütün devlet sistemi bir dokunulmazlık zırhı içinde faaliyetine devam ediyor.
MİT Müsteşarı’nı yargıdan kaçırmak için yapılan düzenleme bunun bir uzantısıdır.

Mehmet Y. YILMAZ
myy@hurriyet.com.tr

Related posts:

1. TEDBİRLİ BİR TÜRK BÖYLE YAPAR
2. AKP Deniz Fenerini Böyle Çözdü
3. BÖYLE MUHALEFET EDİLMEZ
4. Skandaldan da öte… – Mustafa Mutlu
5. Halk Dersim Tartışmalarını Böyle Görüyor

Haftalık izah dergisi Penguen bu haftaki kapağına  sevgililer günü’nü taşıdı. Son günlerdeki yaşanan olaylara da gönderme yapan Penguen Başbakan Erdoğan’ı yine kızdıracak gibi.

Related posts:

1. PENGUEN ERDOĞAN’IN DİNDAR NESİL ÇIKIŞINI KAPAK YAPTI
2. PENGUEN VEKİL MAAŞ ZAMMINI KAPAĞINA TAŞIDI
3. PENGUEN “YENİ POLEMİK DERSİM OLAYLARI”
4. LEMAN DERGİSİNDEN ÇOK KONUŞULACAK TİME KAPAĞI
5. SESLİ GÜLDÜM LAN..

Milletler farklı özellik, düşünce ve kişiliğe sahip insanlardan oluşur. Bu insanların bazı temel gereksinimleri vardır. Bu gereksinimlerin en başında gelen Adalet ve Güvenliktir. Adaletin sağlanamadığı devlet kaos ortamında yok olur ! Yok olmaktan kastım devletin yıkılmasıdır. Yıkılır, elbette yıkılır. Nasıl ki hükümet ihtiyaç yok diyerek kurumları kapatıyor, kanunları değiştiriyorsa… Millette işine yaramayan devleti kapatır. Elbetteki ardından yine devlet kurulur. Ama kaç parça, yada hangi isimle ?

Türkiye de günümüz koşullarında ben ne ”Adalet”, nede ” Güvenlik” görüyorum. Herşeye rağmen bilerek yapılmadı, yapılamaz demek istiyorum. Ama ben ne dersem diyeyim sonuç değişmez. Gidilen noktanın adı ”Kaos”. Çıkış yolu çok basit. Ya hukuk devleti olursun yada kanun. Ama hükümetimiz ne hukuk dinliyor, nede kanun. Unutmasınlar ki işine geldiği gibi hukuk uygulayanlar ve işine geldiği gibi kanun çıkaranlar en büyük zararı görecek olanlardır !

Özel yetkili savcılar ve mahkemeler yıllardır bürokratları sorguluyor ve hatta tutukluyor. Ama bugüne kadar hükümetin bize sormadan bürokrat tutuklayamazsınız dediğini duymuşmuydunuz ? Hayır elbette duymadınız. Çünkü o tutuklananlar onların adamı değildi. Adalet dedik ya; işte hükümetin adalet anlayışı ! Hükümet bu anlayışı nerden aldı derseniz. Size bir hatırlatma; Turgut Özal’ın meşhur bir sözü vardı. Hatırlayanlarınız elbette olacaktır. ”Anayasayı bir kere delmekle birşey olmaz.” İşte bu mantıkla hareket eden hükümete bu işin sonunun varacağı noktayı söylemek boynumuzun borcudur. Anayasayı bir kere delmekle birşey olmaz. Delindiğiyle kalır ama bize birşey olur. Herkes delerse bir kere, kevgire dönen anayasa işlemez. Bu arada savundukları bürokratın ifade vermeye çağırılma sebebide ”Güvenlik”. Terörle mücadele etmesi gereken adam meğerse onların izin ve talimatıyla müzakere ediyormuş.

Kısacası; Ne ”Adalet” kalmış, nede ”Güvenlik”. Benim bildiğim devlet bu devlet değil…

Samed Kocademir / İzmir

samedkocademir@hotmail.com

Related posts:

1. “DEVLET BENİM”
2. DEVLET VATANDAŞINA ZULMEDER Mİ, DEVLET CİNAYET İŞLER Mİ?
3. NİHAT GENÇ: DERİN DEVLET YAZARLARIN TAA KENDİSİDİR
4. DEVLET MEMURUNU TASFİYE OPERASYONU -1
5. Müyesser Yıldız Yazdı: Bir Devlet Tasfiye Ediliyor